نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت آموزش دیجیتال: بررسی فرصت ها، چالش ها و راهکارهای مدیریتی

تحول دیجیتال در آموزش، ضرورت بازاندیشی در شیوه های طراحی، اجرا و مدیریت فرایندهای یادگیری را افزایش داده است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش دیجیتال ایفا کند. هدف این مقاله، تبیین نقش هوش مصنوعی در بهبود کیفیت آموزش دیجیتال با تاکید بر فرصت ها، چالش ها و راهبردهای مدیریتی است. این پژوهش از نظر رویکرد، کیفی و از نظر هدف، مروری تحلیلی و مفهومی است و با اتکا به مرور یکپارچه ادبیات، ابعاد اصلی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش دیجیتال را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی یادگیری، ارزیابی هوشمند، بازخورد فوری، تحلیل داده های یادگیری، پیش بینی عملکرد یادگیرندگان و پشتیبانی از تصمیم گیری آموزشی می تواند به بهبود اثربخشی، تعامل، رضایت، دسترسی، کارایی و عدالت آموزشی کمک کند. با این حال، تحقق این ظرفیت ها به عواملی مانند زیرساخت دیجیتال، شایستگی معلمان و مدیران، سیاست های نهادی، حکمرانی داده، امنیت، حریم خصوصی و ملاحظات اخلاقی وابسته است. بر اساس مدل مفهومی پژوهش، رابطه میان هوش مصنوعی و کیفیت آموزش دیجیتال رابطه ای مستقیم اما وابسته به زمینه و عوامل تعدیل گر است. نتیجه مقاله نشان می دهد که استفاده موفق از هوش مصنوعی در آموزش دیجیتال مستلزم رویکردی انسان محور، اخلاق مدار، داده آگاه و مدیریتی است. بنابراین، هوش مصنوعی زمانی می تواند به ارتقای پایدار کیفیت آموزش دیجیتال منجر شود که در چارچوب سیاست گذاری روشن، نظارت انسانی و نظام تضمین کیفیت آموزشی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش دیجیتال ، کیفیت آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، تحلیل یادگیری ، راهبردهای مدیریتی