واکاوی نقش رویه قضایی در عملیات اجرای احکام طلاق در نظام حقوقی ایران

در این پژوهش نقش رویه قضایی حین عملیات اجرای احکام دادگستری مرتبط با طلاق کشورمان مورد بررسی قرار گرفته است. اجرای احکام طلاق مرحله پایانی فرآیند دادرسی در دعاوی خانوادگی است که نقش تعیین کننده ای در تحقق عدالت قضایی دارد. صدور حکم طلاق به تنهایی تضمین کننده احقاق حقوق زوجین نیست بلکه اجرای صحیح و کامل آن در واحدهای اجرای احکام دادگستری موجب تحقق آثار حقوقی و اجتماعی رای دادگاه می شود. در این مرحله، رویه قضایی به دلیل وجود ابهام در برخی مقررات قانونی و تفاوت برداشت محاکم نقش مهمی در تفسیر قوانین و ایجاد وحدت رویه ایفا می کند. هدف این پژوهش بررسی جایگاه رویه قضایی در عملیات اجرای احکام طلاق و تحلیل نقش آن در رفع اختلافات اجرایی و تحقق عدالت قضایی است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه قوانین، منابع کتابخانه ای و نظریات حقوقی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رویه قضایی به ویژه آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور نقش موثری در رفع ابهامات قانونی، ایجاد وحدت در عملکرد دادگاه ها و حمایت از حقوق زوجین دارد. با این حال، پراکندگی برخی رویه ها و وجود خلاهای تقنینی همچنان از مهم ترین چالش های اجرای احکام طلاق در نظام حقوقی ایران محسوب می شود. همچنین راهکارهایی در این زمینه به صورت پیشنهادهایی مطرح شده است.

کلیدواژه ها:

اجرای احکام ، ایران ، دادگاه خانواده ، رویه قضایی ، طلاق ، قانون اجرای احکام مدنی