نقش واسطهای سواد سلامت دیجیتال والدین در رابطه میان آشفتگی روانشناختی خانواده و پیامدهای درمانی کودکان ADHD

هدف پژوهش حاضر آزمون نقش واسطه ای سواد سلامت دیجیتال والدین در ارتباط بین آشفتگی روان شناختی خانواده و پیامدهای درمانی کودکان ADHD بود. روش پژوهش توصیفی همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. ۲۵۰ والد (۱۳۲ مادر و ۱۱۸ پدر) دارای کودک ۷ تا ۱۲ ساله مبتلا به ADHD در تهران به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه آشفتگی روان شناختی خانواده، پرسشنامه سواد سلامت دیجیتال والدین و مقیاس پیامدهای درمانی ADHD بودند. یافته ها نشان داد آشفتگی روان شناختی خانواده هم به طور مستقیم (p=۰.۴۱) و هم به طور غیرمستقیم از طریق تضعیف سواد سلامت دیجیتال والدین (β=-۰.۱۸) با پیامدهای درمانی ضعیف تر کودکان ADHD مرتبط است. مدل از برازش خوبی برخوردار بود (RMSEA=۰.۰۵, CFI=۰.۹۵). نتیجه گیری سواد سلامت دیجیتال والدین به عنوان یک مکانیسم محافظتی عمل می کند و ارتقای آن می تواند آثار منفی آشفتگی خانواده بر اثربخشی درمان ADHD را کاهش دهد. طراحی برنامه های مداخلهای مبتنی بر سواد سلامت دیجیتال برای والدین در نظام سلامت روان ایران ضروری است.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه/بیش فعالی ، آشفتگی روان شناختی خانواده ، سواد سلامت دیجیتال ، پیامدهای درمانی ، والدین ، نقش واسطه ای