بررسی چالش های تربیتی ناشی از وابستگی دانش آموزان به ابزارهای هوش مصنوعی در انجام تکالیف درسی

گسترش ابزارهای هوش مصنوعی به ویژه هوش مصنوعی مولد و چت بات های آموزشی شیوه انجام تکالیف درسی و فرایند یادگیری دانش آموزان را دگرگون کرده است. این ابزارها می توانند با ارائه بازخورد سریع، توضیح مفاهیم و دسترسی آسان به اطلاعات، به یادگیری کمک کنند؛ اما استفاده افراطی و بی ضابطه از آن ها ممکن است موجب وابستگی آموزشی و کاهش نقش فعال دانش آموز در فرایند یادگیری شود. هدف پژوهش حاضر بررسی چالش های تربیتی ناشی از وابستگی دانش آموزان به ابزارهای هوش مصنوعی در انجام تکالیف درسی است. این پژوهش با روش مروری-تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و اسناد معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که وابستگی به هوش مصنوعی می تواند پیامدهایی مانند کاهش تفکر انتقادی، تضعیف مهارت حل مسئله، افت خلاقیت، کاهش مسئولیت پذیری تحصیلی، افزایش احتمال تقلب، دشواری ارزشیابی واقعی و تضعیف صداقت تحصیلی را به همراه داشته باشد. با این حال، هوش مصنوعی در صورت استفاده هدایت شده می تواند ابزاری مکمل برای یادگیری باشد. بر این اساس، بازطراحی تکالیف، آموزش سواد هوش مصنوعی، تعیین قواعد اخلاقی، روشن سازی ارزشیابی فرایندمحور و تقویت نقش معلم از مهم ترین راهکارهای مدیریت تربیتی این فناوری در محیط مدرسه به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، علوم تربیتی ، تکالیف درسی ، وابستگی آموزشی ، صداقت تحصیلی