اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر پرخاشگری دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر پرخاشگری دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر بوکان بود. تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان به روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) بود. پس از اجرای پیش آزمون، گروه آزمایش تحت مداخله درمان شناختی-رفتاری قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ گونه درمانی دریافت نکرد. تحلیل داده ها با کواریانس و نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. نتایج نشان داد درمان شناختی-رفتاری بر پرخاشگری دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر بوکان موثر است. بر اساس نتایج پژوهش بهتر است برای کاهش سطح پرخاشگری دانش آموزان از درمان شناختی رفتاری استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی-رفتاری ، پرخاشگری