واکاوی نقش تهافت در ادله بر احراز ستارپوشی مالی و اعتبار امر مختوم در دعاوی اعسار

کشف این پژوهش با رویکردی توصیفی - تحلیلی به تبیین جایگاه تهافت در ادله به عنوان شاخصی کلیدی در شناسایی و اثبات ستارپوشی مالی توسط مدعیان اعسار می پردازد. هدف اصلی تحقیق، واکاوی چگونگی بهره گیری از تناقضات گفتاری و رفتاری مدیون در فرایند دادرسی جهت احراز عدم صداقت و دارایی های مستتر است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تهافت در ادله صرفا یک عارضه منطقی در کلام نیست، بلکه تبلور عینی سوءنیت دادرسی محسوب شده و می بایست به عنوان اماره ای قضایی، منجر به سقوط ارفاقات قانونی مدیون و فراهم شدن امکان بازنگری در احکام قطعی اعسار بر مبنای ماده ۲۹ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی گردد. همچنین ضرورت گذار از ادله سنتی و شفاهی به سمت استعلامات هوشمند سیستمی جهت فاش سازی تهافت های مستند از جمله نتایج راهبردی این مطالعه است که می تواند کارآمدی نظام قضایی را در صیانت از حقوق بستانکاران و مقابله با فرار از دین ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

تهافت در ادله ، اعسار ، ستارپوشی مالی ، سوءنیت دادرسی ، نظام ادله اثبات