کاربست تاریخی عناصر بلاغی قصص قرآنی در تقویت مهارت خواندن دانش آموزان دوره ابتدایی

قصه یکی از بنیادی ترین ابزارهای انتقال معنا در زبان و ادبیات است و قرآن کریم از این ظرفیت به شکل گسترده بهره برده است. بررسی ساختار زبانی و بلاغی قصص قرآنی نشان می دهد که این متون از ویژگی هایی مانند ایجاز، تصویرپردازی، تکرار هدفمند و نظم روایی برخوردارند عناصری که در نظریه های جدید آموزش سواد خواندن برای کودکان نیز مورد تاکید قرار گرفته اند. هدف پژوهش حاضر تحلیل تاریخی عناصر بلاغی در قصص قرآنی و تبیین ظرفیت آنها برای طراحی الگوهای آموزش خواندن در دوره ابتدایی است. پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با اتکا بر منابع تفسیری و بلاغی کلاسیک و مطالعات جدید تعلیم و تربیت انجام شده است. نتایج نشان می دهد که ساختار روایت در قصص قرآنی می تواند به عنوان الگوی موثر برای تقویت درک متن، گسترش واژگان و پرورش تخیل زبانی در دانش آموزان ابتدایی به کار رود.

کلیدواژه ها:

قصص قرآنی ، بلاغت ، تاریخ معاصر ، مهارت خواندن ، آموزش ابتدایی