چگونه توانستم با استفاده از نقالی، مهارت های ارتباطی و اعتمادبه نفس زهرا، دانش آموز پایه ششم ابتدایی را در کلاس درس بهبود بخشم؟

پژوهش حاضر با هدف بهبود مهارت های ارتباطی و اعتمادبه نفس زهرا، دانش آموز پایه ششم ابتدایی، با استفاده از روش نقالی ایرانی انجام شد. روش پژوهش، اقدام پژوهی با رویکرد کیفی-کمی و طرح تک آزمودنی (A-B) بود. زهرا دانش آموزی ۱۲ ساله با مشکلاتی در مهارت های ارتباطی شامل ضعف در بیان شفاهی، عدم توانایی در شروع و حفظ گفت وگو، اجتناب از تعاملات گروهی و اعتمادبه نفس پایین بود. مداخله در قالب ۱۰ جلسه ۵۰ دقیقه ای نقالی ایرانی طی دو ماه و نیم اجرا شد. جلسات شامل آشنایی با داستان های کهن، تمرین روایت گری با تاکید بر لحن و حرکات، ایفای نقش های مختلف، اجرای گروهی و دریافت بازخورد بود. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، چک لیست مهارت های ارتباطی محقق ساخته، مصاحبه با معلم و والدین، و ارزیابی عملکرد در موقعیت های کلاسی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که پس از مداخله، زهرا بهبود چشمگیری در مهارت های ارتباطی شامل شروع گفت وگو، حفظ تماس چشمی، بیان واضح افکار، گوش دادن فعال و مشارکت در بحث های کلاسی نشان داد. همچنین، اعتمادبه نفس او در موقعیت های گروهی افزایش یافت و اضطراب ارتباطی او کاهش پیدا کرد. نتیجه گیری می شود که نقالی ایرانی به عنوان یک روش فرهنگی-هنری و چندبعدی، می تواند در بهبود مهارت های ارتباطی و اعتمادبه نفس دانش آموزان موثر باشد و به عنوان یک راهکار عملی در اختیار معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مهارت های ارتباطی ، اعتمادبه نفس ، نقالی ایرانی ، دانش آموز ابتدایی