اثر دوگانه استفاده از چت بات های هوش مصنوعی بر بهزیستی روان شناختی: نقش میانجی احساس تنهایی و تنظیم هیجان

گسترش روزافزون استفاده از چت بات های هوش مصنوعی، پرسش های جدیدی را درباره پیامدهای روان شناختی این فناوری ها مطرح کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی احساس تنهایی و تنظیم هیجان در رابطه بین استفاده از چت بات های هوش مصنوعی و بهزیستی روان شناختی بزرگسالان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و بر پایه مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل بزرگسالان ۱۸ تا ۶۵ ساله استفاده کننده از چت بات های هوش مصنوعی بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و میزان استفاده از چت بات های هوش مصنوعی، مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف، مقیاس تنهایی UCLA و پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و روش بوت استرپ استفاده شد. نتایج نشان داد که استفاده از چت بات های هوش مصنوعی با احساس تنهایی رابطه منفی و معنادار و با تنظیم هیجان و بهزیستی روان شناختی رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنین احساس تنهایی با بهزیستی روان شناختی رابطه منفی و تنظیم هیجان با بهزیستی روان شناختی رابطه مثبت و معناداری نشان داد (۰۵/۰ >p). نتایج تحلیل میانجی گری نیز حاکی از آن بود که احساس تنهایی و تنظیم هیجان به طور معناداری در رابطه بین استفاده از چت بات های هوش مصنوعی و بهزیستی روان شناختی نقش میانجی ایفا می کنند (۰۵/۰ >p). یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از چت بات های هوش مصنوعی می تواند از طریق کاهش احساس تنهایی و بهبود توانایی تنظیم هیجان با ارتقای بهزیستی روان شناختی همراه باشد. این نتایج بر اهمیت توجه به ظرفیت های روان شناختی فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی تاکید می کند و می تواند در طراحی مداخلات نوین سلامت روان و توسعه سامانه های هوشمند حمایتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

چت بات های هوش مصنوعی ، بهزیستی روان شناختی ، احساس تنهایی ، تنظیم هیجان ، سلامت روان ، مدل یابی معادلات ساختاری