بررسی ابعاد حقوقی قراردادهای رحم جایگزین در سطح بین المللی و تحلیل تطبیقی آن با قوانین داخلی

رحم جایگزین یکی از روش های نوین باروری است که با پیشرفت های علمی در حوزه پزشکی و حقوقی توجه بسیاری از کشورها را به خود جلب کرده است این روش از یک سو به زوج هایی که امکان پذیر فرزندآوری طبیعی نیست امید می بخشد و از سوی دیگر، چالش های حقوقی و اخلاقی متعددی را به همراه دارد در قواعد بین المللی برخی از کشورها آن را مجاز دانسته اند و تحت کنترل قرار می دهند، در حالی که برخی دیگر آن را ممنوع اعلام کرده اند. در بسیاری از کشورها قوانین صریح و شفافی در خصوص قراردادهای رحم جایگزین وجود دارد؛ در حالی که در ایران با وجود عدم وجود قانون جامع این روش با استناد به فتاوای فقها و رعایت شرایط خاص، پذیرفته شده است. در بخش تطبیقی تلاش شده است نقاط قوت و ضعف قوانین ایران و تطابق یا تضاد آنها با حقوق بین الملل مشخص شود. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی - تحلیلی به بررسی قوانین حقوقی، مسائل مختلف قانونی، حقوق والدین، وضعیت طفل شده و الزامات این قراردادها را بررسی کند. در نهایت پیشنهادهایی برای بهبود نظام حقوقی داخلی در حمایت از حقوق طرفین و حقوق جنین ارائه شده است؛ با توجه به این موضوع به این سوال مهم می پردازیم قراردادهای رحم جایگزین در سطح بین المللی با قوانین داخلی ایران چه تناقضات و تطابقی دارند؟ که نتایج این پژوهش نشان می دهد که برای تنظیم قراردادهای رحم جایگزین در ایران قوانین جامع و شفاف حقوق و تکالیف طرف قرارداد، ایجاد سازوکارهای حمایتی برای مادر و فرزند متولد شده و پیش بینی ضمانت های اجرایی مناسب امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

رحم جایگزین ، قواعد بین المللی ، حقوق جنین ، قرارداد رحم جایگزین