ارائه چارچوبی برای توسعه کشاورزی پایدار با استفاده از فناوری های نوین

هیدروژئومورفولوژی در برنامه ریزی محیطی کشاورزی به عنوان یکی از مهمترین بخش های تامین امنیت غذایی و توسعه اقتصادی در سال های اخیر با چالش هایی همچون کاهش منابع آب، تخریب خاک، تغییرات اقلیمی، افزایش هزینه های تولید و ضرورت افزایش بهره وری مواجه شده است. در چنین شرایطی حرکت به سمت کشاورزی پایدار و بهره گیری از فناوری های نوین به عنوان راهکاری موثر برای مدیریت بهینه منابع و افزایش تاب آوری نظام های کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوبی مفهومی برای توسعه کشاورزی پایدار با استفاده از فناوری های نوین است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی مروری بوده و داده های مورد نیاز از طریق بررسی منابع علمی معتبر، مقالات پژوهشی و گزارش های بین المللی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که فناوری هایی همچون هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء، کشاورزی دقیق، سنجش از دور، سامانه اطلاعات جغرافیایی، پهپادها و کلان داده نقش مهمی در افزایش بهره وری، مدیریت هوشمند منابع آب و خاک، کاهش مصرف نهاده ها و بهبود تصمیم گیری در بخش کشاورزی دارند. همچنین نتایج نشان داد که بیشترین اثربخشی فناوری های نوین زمانی حاصل می شود که این فناوری ها در قالب یک چارچوب یکپارچه شامل شناسایی چالش ها، جمع آوری و تحلیل داده ها، مدیریت هوشمند منابع و ارزیابی مستمر عملکرد به کار گرفته شوند. بر اساس یافته های پژوهش توسعه زیرساخت های دیجیتال، آموزش بهره برداران، حمایت های سیاستی و سرمایه گذاری در فناوری های نوین از الزامات تحقق کشاورزی پایدار محسوب می شوند. در نهایت، چارچوب پیشنهادی این پژوهش می تواند به عنوان الگویی برای سیاست گذاران، مدیران و فعالان بخش کشاورزی در مسیر گذار از کشاورزی سنتی به کشاورزی هوشمند و پایدار مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کشاورزی پایدار ، فناوری های نوین ، کشاورزی هوشمند ، هوش مصنوعی ، اینترنت اشیا ، مدیریت منابع کشاورزی