کپسایسین متابولیت ثانویه موجود در گیاه دارویی فلفل

فلفل پرکاربردترین ادویه در جهان و به دلیل تندی و طعم منحصر به فردش بسیار ارزشمند است. فلفل منبع خوبی از پروویتامین A، ویتامین های E و C، کاروتنوئیدها و ترکیبات فنلی مانند کپسایسینوئیدها، لوتئولین و کوئرستین است، کپسایسین یک آلکالوئید محلول در چربی با طعم تند که از طریق مسیر فنیل پروپانوئید و مسیر اسید چرب شاخه دار تولید می شود بیشتر به شکل ایزومری ترانس یافت می شود. آنالوگ های تند آن با استفاده از واکنش های آمیداسیون کاتالیز شده توسط لیپازها و آنالوگ های غیرتند آن با استفاده از طول زنجیره آسیل و جایگزین های مختلف در حلقه آروماتیک تولید می شوند. بافت های جفتی که دانه ها را در میوه ها ذخیره می کنند حاوی مقدار قابل توجهی کپسایسین هستند به همین دلیل است که به عنوان یک عامل بازدارنده برای گیاه خواران عمل می کند، کپسایسین در وزیکول های سلول های اپیدرمی در بافت جفت تجمع می یابد و به بوی تند میوه کمک می کند. این ماده با تحریک گیرنده گذرای و نیلوئید بالقوه ۱ (TRPV۱) عمل می کند که در حس درد، کنترل دمای بدن و واکنش های التهابی نقش دارد. کپسایسین اثرات دارویی متنوعی دارد از جمله به عنوان یک مسکن، آنتی اکسیدان، محافظت کننده قلب، ضد سرطان و تنظیم کننده متابولیک در مدیریت چاقی.

کلیدواژه ها:

اتانول ، آروماتیک ، دیابت ، متابولیت ثانویه