تاثیر تجارت محصولات کشاورزی بر رشد اقتصادی محصولات دامی

یکی از مهمترین ابزارهای توسعه اقتصادی در کشورها صادرات محصولات کشاورزی است. این دسته از محصولات می تواند درآمد قابل توجهی را برای تولیدکنندگان و کشور به ارمغان آورد. در ایران، محصولات متنوعی از جمله پسته، زعفران، خرما و محصولات زراعی مانند گوجه فرنگی و فلفل دلمه ای به عنوان محصولات صادراتی مطرح هستند. توسعه صادرات محصولات کشاورزی می تواند به ایجاد فرصت های شغلی مستقیم و غیر مستقیم بسیاری منجر شود. این امر به ویژه در مناطق روستایی که بسیاری از افراد به کشاورزی مشغول هستند تاثیر مثبت دارد و می تواند به کاهش بیکاری و مهاجرت از روستاها به شهرها کمک کند. بخش کشاورزی بزرگ ترین بخش در اقتصاد کشورهای درحال توسعه بوده و می تواند به شیوه های گوناگون مانند عرضه نیروی کار و سرمایه، تامین مواد خام و غذای ارزان، بازار برای کالاهای تولیدی در بخش صنعت و تامین ارز خارجی به توسعه اقتصادی کمک کند. سهم کشاورزی در تجارت جهانی همچون سهم آن در تولید ناخالص داخلی در حال کاهش است؛ باید توجه داشت که کاهش سهم کشاورزی از تجارت بین الملل به دلیل افت حجم تجارت این محصولات نیست، بلکه ناشی از رشد سریع تر تجارت غیرکشاورزی است. صادرات محصولات کشاورزی به افزایش درآمدهای ارزی کشور کمک می کند. در شرایطی که نوسانات بازارهای بین المللی و مشکلات اقتصادی داخلی تاثیرات منفی بر منابع درآمدی کشور دارند، صادرات محصولاتی مانند گوجه فرنگی و فلفل می تواند به عنوان یک منبع پایدار ارزآوری نقش مهمی ایفا کند. در کشورهای توسعه یافته نیز بخش کشاورزی از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد به گونه ای که در حال حاضر به سمت تولید بیشتر محصولات ارگانیک و سالم روی آورده اند. با توجه به مسایل عنوان شده، کشاورزی یکی از با اهمیت ترین بخش های تولیدی کشورها می باشد و با دادن تسهیلات مناسب مخصوص این بخش و سرمایه گذاری بر روی نیروی کار می توان اقتصادی پایدار برای رشد اقتصادی انتظار داشت که یکی از مهم ترین عوامل توسعه یافتگی به شمار می رود. بخش کشاورزی در کشورهای در حال توسعه موتور اصلی رشد و توسعه اقتصادی است.

کلیدواژه ها:

تجارت ، محصولات کشاورزی ، رشد اقتصادی ، محصولات دامی ، تولید کنندگان ، اقتصاد پایدار