کشاورزی عمودی راهکار نوین برای کشاورزی خانگی و شهری

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AGRIHAMAYESH10_186

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

در زندگی شهرنشینی امروزی یکی از نیازهای اساسی بشر دستیابی به منابع کشاورزی و محصولات سالم است. افزایش جمعیت جهان و تامین غذا برای جمعیت، آلودگی آب و خاک و تخریب محیط زیست خطرات جدی برای سلامت بشر ایجاد کرده است که در نتیجه محدودیت اراضی کشاورزی، روش های نادرست کشت و کار، استفاده بی رویه از کود و سموم شیمیایی و تغییر اقلیم رخ داده است. بنابراین با توجه به اهمیت مسئله امنیت غذایی و افزایش تولید در واحد سطح و عرضه محصولات به مناطق شهری استفاده از راهکارهای نوین در کشاورزی می تواند آسیب های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی را کاهش دهد. یکی از راهکارهای نوین در این زمینه استفاده از کشاورزی عمودی می باشد. با توجه به محدودیت اراضی و کمبود منابع آب در بیشتر نقاط جهان نیاز به کشاورزی عمودی بیش از پیش احساس می شود. این نوع کشاورزی مزایایی همچون امکان بهره وری از مکان، امکان کنترل علف های هرز، کنترل دقیق عناصر غذایی در مراحل مختلف رشدی گیاه و تولید محصول سالم، افزایش کیفیت محصولات، امکان کشت محصولات مختلف در تمام فصول سال و امکان پرداختن به کشت های سفارشی و محصولات مبتنی بر تقاضای مشتری را دارا می باشد. پژوهش حاضر به معرفی و کاربست کشت عمودی به عنوان جایگزینی برای کشت سنتی به عنوان راه حلی نوین در پاسخگویی به نیازهای غذایی جوامع پرداخته است. بدین منظور در این مقاله از روش مطالعه اسنادی بر مبنای جستجو در پایگاه های معتبر علمی استفاده شد. مرور ادبیات نشان داد که در کشاورزی عمودی قابلیت تولید محصول سالم و ارگانیک بالا می رود و عمر محصولات پس از برداشت به دلیل امکان کنترل بهتر مواد شیمیایی افزایش خواهد یافت. امنیت غذایی در بعد دسترسی بیشتر تحقق می یابد، امکان بهره وری آب و انرژی خانگی افزایش می یابد و در مجموع کشاورزی عمودی پتانسیل بالایی در تحقق کشاورزی پایدار در مقیاس های کوچک و بزرگ را دارد.

نویسندگان

فاطمه کهریزی

دانشجوی کارشناسی ارشد گروه ترویج و آموزش کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران

علی اصغر میرک زاده

دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران