ارزیابی جامع اثرات باران اسیدی بر آلودگی و مدیریت پایدار منابع آب زیرزمینی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AGRIHAMAYESH10_177
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
آلودگی آب های زیرزمینی ناشی از باران اسیدی یکی از چالش های جدی زیست محیطی دنیای امروز است که تاثیرات گسترده ای بر کیفیت منابع آبی، سلامت انسان و اکوسیستم ها دارد. در این پژوهش که با هدف بررسی و تبیین اثرات باران اسیدی بر آلودگی آب های زیرزمینی انجام شده است ابتدا سازوکار تشکیل باران اسیدی و نحوه نفوذ آن به سفره های آب زیرزمینی تشریح شد و سپس پیامدهای زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی آن مورد تحلیل قرار گرفت. این مطالعه با رویکرد کیفی و توصیفی کتابخانه ای انجام گرفت؛ به این معنا که داده ها از طریق مرور و تحلیل منابع علمی معتبر، مقالات داوری شده و گزارش های فنی استخراج و دسته بندی شدند و بر اساس روش تحلیل محتوای کیفی به بررسی عمیق مفاهیم و فرآیندهای مرتبط پرداخته شد. یافته های پژوهش نشان داد باران اسیدی به واسطه افزایش اسیدیته و ورود فلزات سنگین مانند سرب، کادمیوم، مس و آلومینیوم، کیفیت آب های زیرزمینی را کاهش می دهد و سلامت انسان از طریق مصرف این آب ها را با خطرات جدی مواجه می سازد. همچنین پیامدهای اقتصادی این آلودگی شامل افزایش هزینه های درمانی، کاهش بهره وری کشاورزی و تخریب زیرساخت های آب است که می تواند به بی ثباتی اقتصادی مناطقی منجر شود که وابستگی زیادی به این منابع دارند. از منظر اجتماعی نیز کاهش دسترسی به آب سالم پیامدهایی چون تغییر سبک زندگی، مهاجرت و تشدید نابرابری های اجتماعی به ویژه در گروه های آسیب پذیر را به همراه دارد. علاوه بر این پژوهش تحلیل کرد که ارتباط باران اسیدی با پدیده فرونشست زمین بر گستردگی و شدت پیامدهای زیست محیطی موثر است و مدیریت جامع و هماهنگ منابع آب زیرزمینی را ضروری می سازد. بر این اساس پیشنهادی به منظور کاهش اثرات مخرب باران اسیدی شامل سیاست های کاهش انتشار آلاینده ها، پایش مستمر کیفیت آب، استفاده از فناوری های تصفیه و توسعه مدل های پیش بینی ارائه شده است. در نهایت پژوهش تاکید می کند که حفاظت و مدیریت منابع آب زیرزمینی فقط به اقدامات فنی محدود نمی شود بلکه نیازمند همکاری های بین المللی، مشارکت جوامع و توجه دائم سیاست گذاران برای تضمین تامین پایدار و سالم آب در آینده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پژمان بازوند
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی بهداشت و محیط زیست دانشکده فنی مهندسی دانشگاه مهر البرز
قربانعلی دزواره
فارغ التحصیل ارشد مهندسی مدیریت ساخت دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه مهر البرز