ارزیابی اثرات نشت فاضلاب شهری بر کیفیت و سلامت منابع آب کشاورزی و محصولات آبیاری شده توسط آن

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 24

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AGRIHAMAYESH10_176

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

افزایش جمعیت شهری گسترش فعالیت های انسانی و محدودیت منابع آب شیرین موجب افزایش تولید فاضلاب و در برخی مناطق استفاده مستقیم یا غیر مستقیم از آن در بخش کشاورزی شده است. در چنین شرایطی، نشت فاضلاب شهری به منابع آب سطحی و زیرزمینی می تواند کیفیت آب آبیاری را تحت تاثیر قرار داده و پیامدهای زیست محیطی و بهداشتی قابل توجهی برای خاک، محصولات کشاورزی و سلامت انسان به همراه داشته باشد. هدف این پژوهش بررسی اثرات نشت فاضلاب شهری بر کیفیت منابع آب کشاورزی، ارزیابی پیامدهای آن بر ایمنی و کیفیت محصولات زراعی و تحلیل مخاطرات زیست محیطی و بهداشتی مرتبط با این پدیده است. همچنین تلاش شده است تا با بررسی استانداردهای بین المللی کیفیت آب آبیاری میزان انطباق شرایط منابع آلوده با این استانداردها و نقش مدیریت و تصفیه فاضلاب در کاهش مخاطرات مورد ارزیابی قرار گیرد. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع علمی است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای، بررسی مقالات علمی، گزارش های فنی و منابع تخصصی مرتبط گردآوری شدند. در ادامه، یافته های پژوهش های پیشین با رویکردی کیفی و مقایسه ای تحلیل شد تا مسیرهای انتقال آلاینده های فاضلاب شهری به منابع آب کشاورزی و پیامدهای آن بر خاک، گیاه و سلامت انسان تبیین شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که فاضلاب شهری حاوی طیف گسترده ای از آلاینده های شیمیایی و زیستی از جمله مواد آلی، فلزات سنگین، نمک های محلول و عوامل بیماری زا است که می توانند از طریق نشت شبکه فاضلاب، تخلیه مستقیم پساب یا استفاده از پساب تصفیه نشده وارد منابع آب کشاورزی شوند. این آلودگی ها می توانند موجب کاهش کیفیت آب آبیاری، افزایش شوری و سدیمی شدن خاک، تجمع فلزات سنگین در محصولات زراعی و انتقال عوامل بیماری زا به زنجیره غذایی شوند. در مجموع یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از منابع آب آلوده به فاضلاب بدون مدیریت و تصفیه مناسب می تواند پایداری تولیدات کشاورزی و سلامت مصرف کنندگان را تهدید کند. بنابراین، بهبود سیستم های جمع آوری و تصفیه فاضلاب، پایش مستمر کیفیت آب آبیاری و اجرای استانداردهای بهداشتی از مهم ترین راهکارها برای کاهش خطرات زیست محیطی و تضمین ایمنی محصولات کشاورزی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

محبوبه اکبرلو

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی بهداشت و محیط زیست دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه مهر البرز

سبحان حیدریان

فارغ التحصیل ارشد مهندسی مدیریت ساخت دانشکده فنی مهندسی دانشگاه مهر البرز

قربانعلی دزواره

استادیار گروه مهندسی زیست دانشکده فنی مهندسی دانشگاه مهر البرز