بررسی تاثیر دیوارها و بامهای سبز در کاهش صدا و هوای شهری

با گسترش روزافزون شهرنشینی و افزایش پیامدهای زیست محیطی ناشی از آن استفاده از راهکارهای مبتنی بر طبیعت در معماری به ضرورتی اجتناب ناپذیر برای ارتقای سلامت سکونتگاه های انسانی بدل شده است. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سازه های سبز در کاهش آلودگی صوتی و بهبود کیفیت هوای شهری با رویکردی توصیفی-تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. بدین منظور، منابع علمی معتبر، مقالات تخصصی و گزارش های پژوهشی مرتبط با معماری پایدار، بام سبز، دیوار سبز و آلودگی های محیطی طی بازه زمانی ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۵ مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. داده های گردآوری شده با استفاده از تحلیل محتوای کیفی کدگذاری و در قالب مقولات اصلی مانند مکانیسم های جذب صوت، فیلتراسیون آلاینده های هوا، کاهش جزیره حرارتی و مدیریت رواناب طبقه بندی شدند. یافته های پژوهش نشان داد که بام ها و دیوارهای سبز صرفا عناصر تزئینی نیستند بلکه به عنوان راهکارهایی کارآمد در ارتقای کیفیت محیط شهری عمل می کنند. این سامانه ها از طریق جذب و تضعیف امواج صوتی به کاهش نویز شهری کمک کرده و با افزایش سطح تماس گیاه با هوا بخشی از ذرات معلق و آلاینده های گازی را پالایش می کنند همچنین ویژگی هایی نظیر نوع گونه گیاهی و شرایط اقلیمی در میزان اثر بخشی آنها نقش تعیین کننده دارند. نتایج حاکی از آن است که بام های سبز و دیوارهای سبز عملکردی مکمل دارند و به کارگیری تلفیقی آنها می تواند کارایی زیست محیطی را در بافت های متراکم شهری به حداکثر برساند.

کلیدواژه ها:

بام سبز ، دیوار سبز ، آلودگی صوتی ، کیفیت هوا ، معماری پایدار ، شهر سبز