مقایسه روشهای هوازی و بی هوازی در تصفیه بیولوژیکی فاضلاب شهری

تصفیه بیولوژیکی فاضلاب شهری یکی از مهمترین راهکارهای کاهش آلودگی و حفاظت از منابع آب است و در میان فناوریهای موجود فرآیندهای هوازی و بی هوازی به دلیل تفاوت در مکانیسم، عملکرد، مصرف انرژی، تولید لجن و راندمان حذف آلاینده ها بیشترین توجه پژوهشی را به خود جلب کرده اند. این پژوهش با رویکرد توصیفی- تحلیلی و مروری بر پایه بررسی منابع علمی معتبر مقالات، پژوهشی، کتاب های تخصصی و گزارش های فنی، به مقایسه شاخص هایی مانند حذف BOD و COD، حذف نیتروژن و فسفر، مصرف انرژی، تولید لجن، پایداری عملیاتی و هزینه های سرمایه گذاری و بهره برداری پرداخت. یافته ها نشان دادند که فرآیندهای هوازی در حذف BOD و دستیابی به کیفیت بالای پساب عملکرد بهتری دارند اما به انرژی بیشتری برای هوادهی نیاز داشته و لجن مازاد بیشتری تولید می کنند. در مقابل فرآیندهای بی هوازی با مصرف انرژی کمتر، تولید لجن پایین تر و امکان تولید بیوگاز، از نظر اقتصادی و زیست محیطی مزیت دارند، هرچند در حذف نیتروژن و فسفر و رسیدن به کیفیت نهایی بالای پساب محدودترند. همچنین مشخص شد که سیستم های ترکیبی هوازی-بی هوازی می توانند در حذف همزمان مواد مغذی و ایجاد تعادل میان کیفیت پساب و بهره وری انرژی کارآمدتر باشند. در نتیجه انتخاب فناوری مناسب باید بر اساس رویکردی چندمعیاره و متناسب با شرایط بهره برداری، الزامات زیست محیطی و ملاحظات اقتصادی انجام شود.

کلیدواژه ها:

تصفیه بیولوژیکی فاضلاب شهری ، فرآیند هوازی ، فرآیند بی هوازی ، بیوگاز ، پایداری عملیاتی