مطالعه اثرات کودها و دور آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد گلرنگ در شهر شیروان

آزمایشی به منظور بررسی نتیجه کاربرد هیومیک اسید و سالیسیلیک اسید بر صفات مورفولوژیکی و عملکرد گلرنگ در شهرستان شیروان در سال ۱۴۰۲ در زمینهای کشاورزی دانشکده کشاورزی شیروان استان خراسان شمالی اجرا شد. آزمایش به صورت کرت های یکبار خرد شده اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. عامل اصلی شامل کم آبیاری در دو سطح نرمال (آبیاری هر ۱۰ روز یکبار) و کم آبیاری (آبیاری هر ۱۵ روز یکبار) و عامل فرعی در سه سطح (شاهد، کاربرد هیومیک اسید به میزان ۴ کیلوگرم در هکتار، کاربرد سالیسیلیک اسید به میزان ۵۰ گرم در یک لیتر به صورت محلول پاشی) بود. سه مرحله محلول پاشی هیومیک اسید و سالیسیلیک اسید بر روی بوته های گلرنگ در کرت های مختلف انجام شد. مقایسه میانگین اثرات ساده آبیاری نشان داد که بیشترین عملکرد دانه گلرنگ مربوط به تیمار آبیاری ۱۰ روز با متوسط ۲۴۳۹ کیلوگرم در هکتار و همچنین مقایسه میانگین تیمارهای اثرات ساده تیمارهای کود نشان داد بیشترین عملکرد دانه مربوط به تیمار سالیسیلیک اسید با متوسط ۲۱۰۲.۸۳ کیلوگرم در هکتار به دست آمد. به نظر می رسد که تیمار سالیسیلیک اسید می تواند روش مناسبی برای کاهش اثرات مضر ناشی از تنش در گلرنگ باشد.

کلیدواژه ها:

سالیسیلیک اسید ، عملکرد دانه ، گلرنگ ، هیومیک اسید