مروری بر آفلاتوکسیکوز در پرندگان

افلاتوکسیکوز یکی از مهمترین چالش های بهداشتی اقتصادی و ایمنی غذایی در صنعت پرورش طیور محسوب می شود که ناشی از مصرف خوراک آلوده به آفلاتوکسین ها به ویژه آفلاتوکسین B۱ است. این سموم قارچی به عنوان متابولیت های ثانویه تولید شده توسط گونه های خاص قارچ های جنس آسپرژیلوس به طور گسترده خوراک طیور را در مراحل قبل از برداشت، پس از برداشت و ذخیره سازی آلوده می کنند. حساسیت بالای طیور به آفلاتوکسین ها سبب می شود که حتی مواجهه های مزمن با مقادیر کم سم منجر به اختلالات قابل توجه در عملکرد کبد، سیستم ایمنی، رشد و شاخص های تولیدی گردد. پیامدهای آفلاتوکسیکوز محدود به کاهش بهره وری اقتصادی نبوده و از طریق انتقال باقی مانده های آفلاتوکسینی به محصولات طیوری سلامت مصرف کننده ی انسانی را نیز تهدید می کند. این مقاله مروری با هدف ارائه تصویری جامع و یکپارچه از آفلاتوکسیکوز در پرندگان تدوین شده است. در این راسته ابتدا به تعریف، تاریخچه، انواع آفلاتوکسین ها و اهمیت جهانی آنها پرداخته شده و سپس منابع آلودگی، خوراک، مکانیسم های فارماکوکینتیک، متابولیسم و پاتوژنز آفلاتوکسین ها در مرغ تشریح گردیده است. اثرات بالینی، تغییرات پاتولوژیک، پیامدهای ایمنی و کاهش عملکرد تولیدی در انواع مرغ های گوشتی، تخم گذار و مادر به صورت تحلیلی بررسی شده اند. علاوه بر این، اهمیت آفلاتوکسین از منظر سلامت عمومی، روش های تشخیص، راهبردهای پیشگیری و کنترل، رویکردهای نوین زیستی و چارچوب های قانونی و حدود مجاز آفلاتوکسین ها در خوراک طیور مورد بحث قرار گرفته است. در مجموع یافته های این مقاله نشان می دهد که آفلاتوکسیکوز یک سندرم چندسیستمی و پیچیده است که کنترل موثر آن نیازمند رویکردی جامع شامل مدیریت دقیق، خوراک، پایش مستمر، آلودگی، استفاده هدفمند از جاذب ها و افزودنی های محافظتی و توجه همزمان به سلامت حیوان و انسان در چارچوب سلامت واحد می باشد.

کلیدواژه ها:

آفلاتوکسین ، آفلاتوکسیکوز ، طیور ، سموم قارچی ، پرندگان ، سلامت واحد