کاربرد فناوری بومی نانوجاذب های زیستی در مدیریت پسماند تر شهری و بهبود کیفیت خاک سبزراهی

خاک های سبز راهی نام و نام خانوادگی نویسنده: سولماز عسگری عنوان: مسئول خدمات شهری شهرداری خلیل شهر مقدمه: مدیریت بهینه پسماندهای تر شهری (MSW) و بازیافت مواد مغذی، آن چالشی اساسی برای دستیابی به توسعه پایدار شهری و بهبود سلامت اکوسیستم های تحت تاثیر آلودگی است. این پسماندها حاوی مقادیر قابل توجهی از آلاینده های فلزی سنگین و مواد آلی هستند که در صورت دفع نامناسب کیفیت خاک های اطراف به ویژه در پروژه های احیای اراضی و سبزراهی را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. در این راستا فناوری های نوین مبتنی بر نانومواد زیستی به دلیل سطح ویژه بالا، ظرفیت جذب انتخابی و سازگاری محیطی راهکاری امیدبخش برای تصفیه و اصلاح این ماتریس های پیچیده ارائه می دهند. روش کار: در این پژوهش نانوجاذب های زیستی اصلاح شده مبتنی بر نانوذرات اکسیدی سنتز و بهینه سازی شدند. این جاذب ها با استفاده از بیوپلیمرهای استخراج شده از ضایعات کشاورزی پوشش داده شده تا عملکرد آنها در جذب انتخابی سرب و کادمیوم از شیرابه پسماند تر شهری و همچنین تثبیت این فلزات در خاک های آلوده سبزراهی افزایش یابد. آزمایش های جذب در شرایط مختلف pH و دما انجام گرفت و سینتیک و ترمودینامیک فرآیند جذب مورد ارزیابی قرار گرفت. متعاقبا اثر بخشی جاذب ها در بهبود پارامترهای فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی خاک های مدل صورت گرفت. بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نانوجاذب های زیستی سنتز شده کارایی بسیار بالایی بیش از ۹۵% جذب در غلظت های پایین در حذف فلزات سنگین از شیرابه پسماند داشتند که این امر کارایی آنها را به عنوان یک عامل پیش تصفیه اثربخش تایید می کند. علاوه بر این کاربرد این جاذب ها در خاک نه تنها غلظت فلزات قابل دسترس قابل تبادل را به طور معنی داری کاهش داد بلکه بهبود پایداری خاک، افزایش درصد کربن آلی و تحریک رشد گیاهان پوششی را نیز به همراه داشت. این یافته ها حاکی از آن است که رویکرد نانوجاذب های زیستی یک استراتژی دوگانه و پایدار برای کاهش خطرات زیست محیطی ناشی از پسماندهای تر شهری و ارتقای کیفیت خاک های مورد استفاده در پروژه های سبزراهی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

نانوجاذب ، زیستی ، پسماند تر شهری ، مدیریت ، خاک ، بهبود کیفیت ، خاک سبزراهی ، فلزات سنگین