مسئولیت مدنی و کیفری شهرداری شیراز در قبال مخاطرات زیست محیطی با تاکید بر خشکاندن درختان و نقش معاونت محیط زیست

مدیریت فضای سبز شهری و حفظ درختان به عنوان ریه های تنفسی کلان شهرها یکی از وظایف ذاتی و قانونی شهرداری ها محسوب می شود. در کلان شهر شیراز وقوع پدیده خشکاندن عامدانه ی درختان و بروز مخاطرات زیست محیطی پرسش های جدی را در خصوص میزان مسئولیت پذیری حقوقی شهرداری و کارآمدی معاونت محیط زیست این نهاد مطرح کرده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی ابعاد مسئولیت مدنی جبران خسارت و اعاده وضعیت به حالت (سابق) و مسئولیت کیفری مجازات متخلفان و اهمال در نظارت شهرداری شیراز به روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر اسناد بالادستی و قوانین موضوعه به انجام رسیده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که علاوه بر مسئولیت عاملان مستقیم خشکاندن درختان، شهرداری شیراز به دلیل قصور در «نظارت موثر» و «ضعف در بازدارندگی های قانونی» دارای مسئولیت تضامنی یا تکمیلی است. این مطالعه ضمن بررسی خلاهای ساختاری در معاونت محیط زیست شهرداری شیراز، پیشنهاد می کند که با تقویت سازوکارهای نظارتی، به روز رسانی ضوابط حفاظت از فضای سبز و اتخاذ رویکردی سختگیرانه در اجرای تبصره های ماده ۱ لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز می توان از تکرار این فجایع زیست محیطی جلوگیری کرد. نتیجه آنکه بازتعریف جایگاه معاونت محیط زیست از یک نهاد صرفا خدماتی به یک نهاد مقتدر حقوقی نظارتی، گامی ضروری در کاهش مخاطرات محیط زیستی شیراز است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، مسئولیت کیفری ، شهرداری ، شیراز ، خشکاندن درختان ، معاونت محیط زیست ، مخاطرات زیست محیطی