ارزیابی عملکرد جو تحت تاثیر کودهای شیمیایی زیستی و ریزمغذی ها در شرایط دیم

این پژوهش به منظور بررسی اثرات کود شیمیایی، کودهای زیستی و ریزمغذی ها بر ویژگی های زراعی، عملکرد و اجزای عملکرد جو در شرایط دیم انجام شد. تیمارهای مورد بررسی شامل A) کود پایه + نیتروکسین (۱ لیتر در هکتار)، B) کود پایه + نیتروکسین (۲ لیتر در هکتار)، C) کود پایه + نیتروکسین (۱ لیتر در هکتار) + ریزمغذی ها (۱ لیتر در هکتار)، D) کود پایه + نیتروکسین (۲ لیتر در هکتار) + ریزمغذی ها (۱ لیتر در هکتار)، E) کود پایه + نیتروکسین (۲ لیتر در هکتار) + ریزمغذی ها (۲ لیتر در هکتار)، F) کود پایه و G) بدون کود (کنترل) بود. نتایج نشان داد که تیمارهای D و E بالاترین عملکرد محصول حدود ۲۰۰۷.۵ و ۲۰۰۶.۷ کیلوگرم در هکتار به ترتیب را به دست آوردند در حالی که تیمارهای F و G کمترین عملکرد را نشان دادند. بنابراین با توجه به این که تیمار کودی با مصرف مقادیر کمتر، نتایج مشابهی را ارائه می دهد توصیه می شود برای افزایش عملکرد جو در شرایط دیم استفاده از تیمار D در نظر گرفته شود تا ضمن دستیابی به عملکرد بالا مصرف کود بهینه و اقتصادی تر باشد.

کلیدواژه ها:

کود ، پایه ، نیتروکسین ، ریز مغذی ها ، عملکرد ، جو ، دیم