بررسی روشهای کاربردی تهویه موضعی در کارگاههای جوشکاری جهت کنترل دود

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AGRIHAMAYESH10_076

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

دود حاصل از فرایندهای جوشکاری یکی از مهمترین منابع آلودگی هوای محیط های صنعتی محسوب می شود که حاوی ذرات بسیار ریز، فلزی، بخارات فلزی و گازهای مختلف بوده و در صورت کنترل نشدن می تواند پیامدهای نامطلوبی برای سلامت شاغلان و کیفیت هوای محیط کار به همراه داشته باشد. در این میان، سیستم های تهویه موضعی به عنوان یکی از موثرترین روش های کنترل مهندسی برای جمع آوری آلاینده ها در نزدیکی منبع تولید و کاهش انتشار آنها در محیط کار شناخته می شوند. با این حال کارایی این سیستم ها به عوامل مختلفی از جمله طراحی هود، فاصله از منبع آلاینده، دبی هوا، سرعت مکش و شرایط واقعی بهره برداری وابسته است. هدف از انجام این پژوهش بررسی روش های کاربردی تهویه موضعی در کارگاه های جوشکاری و تحلیل عوامل موثر بر عملکرد این سیستم ها در کنترل دود و آلاینده های هوابرد است. این مطالعه از نوع توصیفی-مروری بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی و فنی معتبر شامل مقالات پژوهشی، استانداردهای بین المللی، دستورالعمل های بهداشت حرفه ای، گزارش های فنی و کتاب های تخصصی مرتبط با تهویه موضعی و کنترل دود جوشکاری گردآوری شده است. پس از جمع آوری منابع، داده ها با رویکرد تحلیل توصیفی و مقایسه ای سازماندهی شدند تا انواع سیستم های تهویه موضعی مورد استفاده در کارگاه های جوشکاری، ویژگی های عملکردی، مزایا، محدودیت ها و شرایط کاربرد آنها مورد بررسی قرار گیرد. نتایج بررسی نشان داد که هودهای نزدیک منبع به دلیل جمع آوری آلاینده ها در مرحله اولیه انتشار از راندمان بالاتری برخوردارند، در حالی که بازوهای مکنده و سیستم های متحرک به علت انعطاف پذیری عملیاتی بیشتر در محیط هایی با نقاط جوشکاری متغیر کاربرد گسترده تری دارند. همچنین مقایسه سیستم های ثابت و قابل حمل نشان داد که انتخاب نوع سیستم باید بر اساس شرایط فرایند جوشکاری، چیدمان کارگاه و میزان تولید آلاینده انجام شود. علاوه بر این، پارامترهایی مانند دبی هود، فاصله هود از منبع و سرعت مکش از مهم ترین عوامل تعیین کننده راندمان جمع آوری دود محسوب می شوند و تنظیم بهینه آنها می تواند عملکرد سیستم را به طور قابل توجهی بهبود بخشد. در مجموع، یافته های این پژوهش نشان می دهد که طراحی مناسب، استقرار صحیح تجهیزات، نگهداری دوره ای و آموزش کاربران نقش اساسی در افزایش کارایی سیستم های تهویه موضعی و کاهش مواجهه شغلی با دود جوشکاری دارند.

کلیدواژه ها:

تهویه ، موضعی ، دود جوشکاری ، کنترل آلاینده های هوابرد ، بهداشت حرفه ای ، سیستم های جمع آوری دود

نویسندگان

خالد بوعذار

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی ایمنی بهداشت و محیط زیست دانشکده علوم مهندسی دانشگاه مهر البرز

سبحان حیدریان

فارغ التحصیل ارشد مهندسی مدیریت ساخت دانشکده علوم مهندسی دانشگاه مهر البرز

قربانعلی دزواره

استادیار گروه مهندسی محیط زیست دانشکده علوم مهندسی، دانشگاه مهر البرز