ارزیابی ریسک بهداشتی ناشی از مواجهه استنشاقی با آلاینده های معیار و ترکیبات BTEX در ریز محیط های فرودگاه بین المللی مهرآباد تهران

آلودگی هوا در محیط های فرودگاهی به دلیل فعالیت مداوم هواپیماها، تجهیزات خدمات زمینی، عملیات سوخت رسانی و تردد وسایل نقلیه یکی از مهم ترین عوامل تهدیدکننده سلامت کارکنان و مسافران محسوب می شود. در این میان، آلاینده های معیار هوا و ترکیبات آلی فرار به ویژه گروه BTEX، به دلیل اثرات نامطلوب غیرسرطان زا و سرطان زا از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند. هدف از این پژوهش ارزیابی ریسک بهداشتی ناشی از مواجهه استنشاقی با آلاینده های معیار هوا و ترکیبات BTEX در دو ریز محیط باند پروازی و سالن انتظار فرودگاه بین المللی مهرآباد تهران بود. در این مطالعه از داده های غلظت آلاینده های معیار و ترکیبات BTEX اندازه گیری شده در دو ریز محیط مورد مطالعه استفاده شد. ارزیابی ریسک غیرسرطان زا با محاسبه شاخص خطر (HQ) و ریسک سرطان زایی با استفاده از شاخص خطر افزایشی سرطان در طول عمر (ILCR) بر اساس دستورالعمل های آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده (USEPA) انجام شد. نتایج نشان داد که میزان ریسک سرطان زایی ناشی از مواجهه با بنزن در باند پروازی برابر با ۱.۶×۱۰⁻⁴ و در سالن انتظار برابر با ۳.۹×۱۰⁻⁵ است؛ به گونه ای که مقدار محاسبه شده در باند پروازی از محدوده قابل قبول فراتر رفته در حالی که در سالن انتظار در محدوده قابل قبول قرار دارد. همچنین نتایج ارزیابی ریسک غیرسرطان زا بیانگر آن بود که میزان خطر در ریز محیط باند پروازی نسبت به سالن انتظار بیشتر بوده و این اختلاف عمدتا ناشی از شدت فعالیت های عملیاتی و منابع انتشار آلاینده ها است. به طور کلی یافته های این پژوهش نشان می دهد که کارکنان و افراد حاضر در باند پروازی فرودگاه مهرآباد در معرض ریسک بهداشتی بیشتری قرار دارند و اجرای برنامه های پایش مستمر کیفیت هوا، کنترل منابع انتشار، بهبود سامانه های تهویه و مدیریت مواجهه کارکنان می تواند نقش موثری در کاهش مخاطرات بهداشتی ناشی از آلاینده های هوا در این محیط ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ریسک بهداشتی ، مواجهه استنشاقی ، آلاینده های معیار هوا ، ترکیبات BTEX ، ریز محیط های فرودگاهی