تدوین چارچوب مفهومی طراحی فضاهای باز شهری هوشمند و پایدار

فضاهای باز شهری (UOS) هوشمند و پایدار به مثابه ارکان بنیادین در ارتقاء کیفیت زندگی شهرنشینی بسترهایی حیاتی برای اوقات فراغت، تعاملات اجتماعی، بروز فعالیت های مدنی و ارائه خدمات زیست محیطی اکوسیستمی قلمداد می شوند. در راستای پاسخگویی به چالش های روزافزون توسعه شهری معاصر، این پژوهش با رویکردی مروری کاربردی در پی تدوین چارچوبی مفهومی و راهنمایی عملیاتی برای طراحی این فضاها با در نظر گرفتن ملاحظات اقلیمی، فرهنگی و مدیریتی خاص کلان شهرهای ایران بوده است. در این راسته، چالش ها و کلیدی پیش روی این کلان شهرها از جمله بحران حاد کمبود منابع آبی، پدیده جزیره حرارتی شهری (UHI)، محدودیت های بالقوه در به کارگیری فناوری های نوین مورد تحلیل و ارزیابی دقیق قرار گرفته اند. سپس راهکارهای عملیاتی و نوآورانه برای غلبه بر این موانع در قالب یک مدل یکپارچه و جامع، ارائه گردیده اند. این چارچوب ضمن بهره گیری از تجربیات جهانی در زمینه شهرسازی پایدار و هوشمند، رویکردهای بومی و راهبردهای نوآورانه را برای انطباق با شرایط ایران به ویژه در زمینه مدیریت منابع آب و کاهش اثرات تغییرات اقلیمی مد نظر قرار داده است.

کلیدواژه ها:

فضای باز شهری هوشمند و پایدار ، طراحی ، منظر ، فناوری های هوشمند ، بحران آب