بررسی تعیین ارتباط سطح سرمی آنتی مولرین هورمون، اینهیبین B و گلوبولین متصل شونده به هورمون جنسی در خانم هایی با سابقه سقط مکرر خود به خودی در استان اصفهان

بدون شک تولید مثل و باروری به عنوان اصل بقاء بشر همیشه از مهمترین موضوعات بوده است و سقط خود به خودی مکرر به عنوان شایع ترین عارضه حاملگی با شیوع %۱۰ به عنوان مشکل تاثیرگذار در زندگی بشری، بخش مهمی از طبابت و تحقیق در جامعه پزشکی را به خود اختصاص داده است. سقط خود به خودی مکرر می باشد که بر اساس تعریف ۲بار یا بیشتر سقط در خانم حامله را شامل می شود. در اتیولوژی آن، علاوه بر عوامل ژنتیک، آناتومیک و ایمونولوژیک، فاکتورهای هورمونی نیز دخیل هستند. از اختلالات هورمونی که به سقط مکرر منجر می شوند، می توان به اختلالات و ضعف تخمدان و تغییرات اندوکراین سیکل قاعدگی اشاره کرد که این اختلالات می تواند در پیامد حاملگی موثر باشد. در پژوهش حاضر سطح پلاسمایی آنتی مولرین هورمون و اینهیبین B و هورمون محرک فولیکول به عنوان مارکر ذخیره تخمدانی و همچنین پروژسترون و گلبولین متصل شونده به هورمون های جنسی به جهت نقش آن ها در لانه گزینی جنین در ۵۰ خانم مبتلا به سقط مکرر در مقایسه با ۵۰ خانم سالم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که زنان دارای سابقه سقط مکرر خودبه خودی دارای تغییرات معنی داری در برخی شاخص های هورمونی مرتبط با عملکرد تخمدان هستند. در این افراد، سطوح سرمی AMH، اینهیبین B و SHBG به طور معنی داری کمتر و سطح FSH به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود. سطوح سرمی AMH، اینهیبین B و SHBG در گروه مبتلا به سقط مکرر به طور معنی داری کاهش یافته و در مقابل، سطح FSH به طور معنی داری افزایش نشان داده است، در حالی که تفاوتی در سطح پروژسترون بین دو گروه مشاهده نشده است. همچنین کاهش SHBG ممکن است به طور غیرمستقیم بیانگر وضعیت هایپرآندروژنیسم و افزایش ریسک سقط مکرر باشد، در حالی که کاهش AMH و اینهیبین B در کنار افزایش FSH می تواند به عنوان شاخص های کاهش کیفیت فولیکولوژنز و اختلال در پاسخ تخمدانی مطرح شود.

کلیدواژه ها:

سقط مکرر ، AMH ، اینهیبین B