ارزیابی اثر عصاره زردچوبه بر تغییرات ضخامت پوست و وزن بدن در مدل حیوانی اگزما و پسوریازیس

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 39

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BIOLOGY08_149

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

اگزما و پسوریازیس از شایع ترین بیماری های التهابی مزمن پوست هستند که با تغییراتی نظیر افزایش ضخامت پوست، اختلال در ساختار بافتی و تغییرات وضعیت عمومی بدن همراه بوده و درمان آن ها همچنان با چالش هایی از جمله عوارض داروهای شیمیایی همراه است. ازاین رو، استفاده از ترکیبات طبیعی با قابلیت درمانی به عنوان رویکردی مکمل مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. هدف از این مطالعه، ارزیابی اثر عصاره زردچوبه بر تغییرات ضخامت پوست و وزن بدن در مدل حیوانی اگزما و پسوریازیس بود. در این پژوهش تجربی، پس از القای مدل های حیوانی اگزما و پسوریازیس، حیوانات در گروه های آزمایشی و کنترل تقسیم بندی شدند و عصاره زردچوبه مطابق پروتکل پژوهش برای گروه های درمان تجویز گردید. در طول دوره مطالعه، تغییرات وزن بدن به صورت دوره ای ثبت و ضخامت پوست در محل ضایعات اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند و سطح معنی داری ۰۵/۰>P در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد تجویز عصاره زردچوبه موجب کاهش معنی دار ضخامت پوست در مقایسه با گروه کنترل شد و روند بهبود ضایعات پوستی را تسریع کرد. همچنین، تغییرات وزن بدن در گروه های دریافت کننده عصاره نسبت به گروه های بیمار کنترل، روند مطلوب تری را نشان داد که بیانگر بهبود وضعیت عمومی حیوانات در طول دوره درمان بود. یافته های این پژوهش نشان می دهد عصاره زردچوبه می تواند با بهبود شاخص های مورفولوژیک و بالینی، در کاهش شدت ضایعات ناشی از اگزما و پسوریازیس موثر باشد. بر این اساس، عصاره زردچوبه می تواند به عنوان یک ترکیب گیاهی امیدبخش در مطالعات پیش بالینی مرتبط با بیماری های التهابی پوست مورد توجه قرار گیرد؛ با این حال، انجام مطالعات تکمیلی برای تبیین مکانیسم های اثر و ارزیابی کارایی آن در مطالعات بالینی ضروری است.

نویسندگان

مژگان غفاری

دانشجوی دکتری رشته بیوشیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور

مجید رجبیان نقندر

استاد گروه بیوشیمی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه پیام نور ایران، تهران

احسان احمدآبادی

دانشجوی دکتری رشته مهندسی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد