تاثیر حلال و زمان نگهداری بر تکرارپذیری نتایج سمیت دی لیمونن در رده ی سلولی SH SY۵Y

دی لیمونن یک مونوترپن طبیعی در پوست مرکبات است که به دلیل ویژگی های زیستی و نقش آن در مهار رشد سلول های سرطانی، توجه قابل توجهی در مطالعات سرطان به خود جلب کرده است. با وجود گزارش های متعدد درباره اثرات ضدتوموری این ترکیب، یکی از چالش های مهم در مطالعات سلولی، حلالیت بسیار پایین دی لیمونن در محیط های آبی و ناپایداری محلول آن است. در این پژوهش، با هدف فراهم کردن شرایطی پایدار برای بررسی اثرات سیتوتوکسیک دی لیمونن بر رده ی سلولی SH SY۵Y، نحوه ی آماده سازی محلول دی لیمونن در چندین شرایط مختلف ارزیابی شد. استوک هایی که تنها در محیط کشت تهیه شده بودند، به دلیل عدم حل شدن کامل ترکیب، نتایج یکنواختی در سمیت ارائه نکردند. بررسی سمیت استوک ۲۵ میلی مولاری دی لیمونن که در آن ابتدا لیمونن در مقداری از DMSO حل شد که منجر به حلالیت کامل آن می شود (۲۰ میلی گرم در میلی لیتر) و سپس از محیط کشت برای ساخت رقت های بعدی آن استفاده شد، نشان داد که علاوه بر حلالیت در مقدار کافی DMSO، تهیه محلول تازه نقش تعیین کننده ای در نتایج دارد؛ به طوری که استوک تازه مقدار IC۵۰ حدود ۴۰۰ نشان داد و استوکی که حدود یک هفته از ساخت آن گذشته است، مقدار IC۵۰ به حدود ۲۶۷۶ میکرومولار افزایش یافت. این اختلاف بیانگر ناپایداری دی لیمونن در محیط کشت و DMSO و کاهش فعالیت زیستی آن در گذر زمان است. بنابراین برای ارزیابی دقیق سمیت دی لیمونن، استفاده از مقدار کافی DMSO و تهیه استوک تازه ضروری است و پایداری محلول باید به عنوان یک عامل کلیدی در طراحی آزمایش های سلولی در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

دی لیمونن ، SH-SY۵Y ، سمیت سلولی ، پایداری محلول