بررسی اثر غلظتهای مختلف کلر بر پراکسیداسیون لیپیدی غشا گیاه توتون (رقم کوکر ۳۴۷) در حضور و عدم حضور متیل جاسمونات

جاسمونات ها (جاسمونیک اسید و متیل استر آن، متیل جاسمونات) گروه جدیدی از تنظیم کننده های رشد گیاهی محسوب می شوند که در بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیک گیاه شرکت و نقش تدافعی در گیاه ایفا می کنند، این ترکیبات خسارت ناشی از کم آبی، سرما و شوری را کاهش می دهند؛ از طرفی کلر به عنوان یک عنصر کم مصرف ضروری در رشد گیاهان (به مقدار یک گرم در کیلوگرم ماده خشک برگ) محسوب می شود، این ماده به مقدار کم باعث بهبود عملکرد و کیفیت برگ توتون می شود، در حالی که مقدار بیشتر کلر یکی از عوامل مغایر با کیفیت توتون می باشد. آستانه کلر در توتون معمولا کمتر از ۵/۱ درصد است و مقادیر بیشتر آن باعث اثرات نامطلوب می شود. یکی از اثرات تنش در گیاهان القا تولید رادیکال های آزاد اکسیژن است که تحت شرایط تنش میزان آن در گیاه افزایش می یابد که باعث تخریب ماکروکولکول های درون سلولی و تخریب غشا می شود. بررسی غلظت مالون دی آلدهید بافت گیاهی می تواند بیانگر میزان تخریب غشا سلولی باشد زیرا این ترکیب تحت تاثیر تخریب و پراکسیده شدن غشا سلولی آزاد می شود. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر مقادیر مختلف کلر در حضور و عدم حضور متیل جاسمونات بر میزان پراکسیداسیون لیپیدی غشا می باشد. در این راستا کشت توتون ویرجینیا رقم کوکر ۳۴۷ در شرایط خارج از گلخانه انجام شد و اثرات ۳ غلظت کلر آب آبیاری (۵۰، ۱۵۰ و ۳۰۰ میلی گرم در لیتر) در حضور و عدم حضور متیل جاسمونات (غلظت ۳۰ میکرومولار) بر پایه طرح بلوک کاملا تصادفی در چهار تکرار مورد بررسی قرار گرفت. برای سنجش میزان پراکسیداسیون لیپیدهای غشاء، غلظت مالون دی آلدهید (MDA) حاصل از این واکنش بر اساس روش (۱۹۶۸) Packer, Heath انجام شد. مشاهده شد حضور متیل جاسمونات باعث بهبود عملکرد گیاه در شرایط تنش می شود و تخریب غشا را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

کلر ، پراکسیداسیون لیپیدی غشا ، توتون ، متیل جاسمونات