بررسی رابطه استفاده از ICSI با افزایش میزان بروز ناهنجاری های مادرزادی خاص: یک مطالعه تحلیلی بر مبنای متغیرهای والدینی، جنینی و مولکولی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BIOLOGY08_096

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم یا ICSI یکی از مهم ترین روش های کمک باروری در درمان ناباروری است که در موارد ناباروری مردانه شدید، شکست IVF، یا وجود عوامل مختلط به کار می رود. با وجود موفقیت بالای این روش در دستیابی به بارداری، همواره این پرسش مطرح بوده که آیا ICSI می تواند با افزایش خطر برخی ناهنجاری های مادرزادی در نوزادان همراه باشد یا خیر. از آنجا که بسیاری از زوج های تحت ART دارای زمینه های ژنتیکی، اختلالات اسپرم، سن بالاتر والدین و شرایط پیچیده ناباروری هستند، تفکیک اثر واقعی ICSI از عوامل مخدوش کننده اهمیت زیادی دارد. روش کار: این پژوهش به صورت تحلیلی بر اساس داده های پرسشنامه ای طراحی شده است و متغیرهای والدینی، نوع ناباروری، روش ART، منبع اسپرم، ویژگی های حاملگی، شاخص های نوزادی و انواع ناهنجاری های مادرزادی را بررسی می کند. علاوه بر این، شاخص های مولکولی و ژنتیکی مانند Fragmentation DNA اسپرم، آنوپلوئیدی کروموزومی، وضعیت متیلاسیون ژن های ایمپرینت و جهش های ژنی نیز در نظر گرفته شده اند. برای تحلیل، مقایسه بروز ناهنجاری ها بین گروه های ICSI و IVF معمولی، و در صورت وجود داده کافی، رگرسیون لجستیک چندمتغیره برای کنترل مخدوش کننده ها پیشنهاد می شود. یافته ها: در چارچوب این مطالعه، متغیرهای اصلی شامل سن مادر و پدر، نوع ناباروری، علت ناباروری مردانه، تعداد جنین منتقل شده، تک قلویی یا چندقلویی، وزن تولد، سن حاملگی هنگام زایمان، نمره آپگار، و وجود ناهنجاری های قلبی، ادراری-تناسلی، کرانیوفاشیال، اسکلتی و سندرمی هستند. از نظر تحلیلی، انتظار می رود بخش مهمی از خطر مشاهده شده، به جای خود ICSI، ناشی از سن بالاتر والدین، ناباروری زمینه ای، آنوپلوئیدی اسپرم و چندقلویی باشد. نتیجه گیری: ICSI به تنهایی لزوما عامل مستقیم افزایش ناهنجاری های مادرزادی نیست، بلکه ممکن است با مجموعه ای از عوامل زمینه ای و زیستی هم زمان باشد. بنابراین، تفسیر هرگونه افزایش در بروز ناهنجاری ها باید با احتیاط و با کنترل دقیق مخدوش کننده ها انجام شود. استفاده از شاخص های مولکولی مانند DFI و آنوپلوئیدی می تواند به روشن تر شدن نقش واقعی ICSI در پیامدهای مادرزادی کمک کند.

نویسندگان

سمیه پورمحمد

دانشجوی کارشناسی، گروه میکروبیولوژی موسسه آموزش عالی خرد بوشهر ایران

سمیرا زارعی

استادیار، گروه میکروبیولوژی موسسه آموزش عالی خرد، بوشهر، ایران