بررسی ارتباط جراحی آپاندکتومی با بروز، شدت بالینی و تغییرات ایمونولوژیک در مبتلایان به بیماری های التهابی روده (IBD)

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 40

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BIOLOGY08_089

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: بیماری های التهابی روده (IBD)، شامل کولیت اولسراتیو (UC) و بیماری کرون (CD)، از اختلالات مزمن و عودکننده دستگاه گوارش هستند که تحت تاثیر تعاملات پیچیده ژنتیکی، تغییرات میکروبیوم روده و اختلالات سیستم ایمنی قرار دارند. آپاندیس به عنوان یک ارگان لنفوئیدی فعال در سیستم ایمنی مخاطی روده (GALT)، نقش مهمی در تولرانس ایمنی و حفظ ذخیره میکروبی ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط سابقه جراحی آپاندکتومی با بروز، شدت بالینی، پیامدهای درمانی و تغییرات سیتوکینی در مبتلایان به IBD طراحی و اجرا شده است. روش کار: این مطالعه مقطعی-تحلیلی بر روی ۲۰۰ بیمار مبتلا به IBD مراجعه کننده به مراکز درمانی انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، بالینی و سابقه جراحی آپاندکتومی بیماران با استفاده از یک پرسشنامه استاندارد شده حاوی ۲۷ متغیر بالینی و محیطی استخراج گردید. داده های آزمایشگاهی شامل شمارش سلول های خونی، فاکتورهای التهابی (ESR و CRP)، سطوح سرمی سیتوکین ها (TNF−α، IL−۱۷، IL−۱۰) و درصد سلول های T تنظیمی (FoxP۳+ Treg) با روش های آزمایشگاهی استاندارد و ELISA اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون های کای دو، تی تست مستقل و مدل رگرسیون لجستیک چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. یافته ها: از مجموع ۲۰۰ بیمار، ۱۰۰ نفر دارای سابقه آپاندکتومی (مورد) و ۱۰۰ نفر فاقد سابقه جراحی (کنترل) بودند. میانگین سن شروع علائم IBD در گروه آپاندکتومی شده به طور معنی داری پایین تر از گروه کنترل بود (۲۶.۴±۴.۸ در برابر ۳۱.۲±۵.۶ سال، P=۰.۰۰۲). سطوح سیتوکین های پیش التهابی TNF−α (۴۵.۲±۹.۱ vs ۳۲.۴±۷.۶ pg/mL) و IL−۱۷ (۲۸.۶±۵.۴ vs ۱۹.۲±۴.۸ pg/mL) در گروه آپاندکتومی شده به طور معنی داری بالاتر بود (P<۰.۰۰۱). در مقابل، درصد سلول های FoxP۳+ Treg در گروه آپاندکتومی کاهش معنی داری نشان داد (۲.۱%±۰.۵% vs ۳.۴%±۰.۷%, P<۰.۰۰۱). آنالیز رگرسیون نشان داد که سابقه آپاندکتومی پس از تشخیص بیماری، شانس نیاز به جراحی کولکتومی را بیش از دو برابر افزایش می دهد (OR=۲.۲۵، P=۰.۰۴). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که حذف آپاندیس با اختلال در هموستاز سیتوکینی روده، تضعیف جمعیت سلول های T تنظیمی و افزایش فاکتورهای پیش التهابی همراه است. آپاندکتومی، به ویژه پس از تشخیص IBD، یک شاخص پیش آگهی نامناسب بوده و با افزایش فرکانس حملات بالینی، نیاز بیشتر به بستری و جراحی کولکتومی ارتباط مستقیم دارد.

کلیدواژه ها:

آپاندکتومی ، بیماری های التهابی روده ، کولیت اولسراتیو ، بیماری کرون ، سیتوکین ها ، سلول های T تنظیمی (Treg)

نویسندگان

نیلا مینائی

دانشجوی کارشناسی، گروه میکروبیولوژی موسسه آموزش عالی خرد بوشهر ایران

فاطمه هاشمی شیری

گروه میکروبیولوژی موسسه آموزش عالی خرد بوشهر ایران

سمیرا زارعی

استادیار، گروه میکروبیولوژی موسسه آموزش عالی خرد، بوشهر، ایران