همگرایی اگزوزوم و هوش مصنوعی در تشخیص بیماری
محل انتشار: هشتمین همایش بین المللی زیست شناسی و علوم زمین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 55
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BIOLOGY08_083
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: اگزوزوم ها به عنوان زیرگروهی از وزیکول های خارج سلولی، نقش کلیدی در ارتباطات بین سلولی داشته و به دلیل بازتاب وضعیت سلول مادر، پتانسیل بالایی به عنوان زیست نشانگرهای غیرتهاجمی در تشخیص بیماری ها دارند. با این حال، بررسی منابع نشان می دهد که چالش هایی نظیر بازده پایین جداسازی، ناهمگنی ذاتی اگزوزوم ها و پیچیدگی تحلیل داده های چندوجهی حاصل از آنها، مسیر تشخیص مبتنی بر روش های سنتی را با محدودیت های جدی مواجه ساخته است. در این راستا، همگرایی زیست شناسی اگزوزوم و هوش مصنوعی به عنوان رویکردی نوین برای غلبه بر این موانع مطرح شده است. روش مرور: در این مطالعه مروری، مقالات مرتبط با همگرایی دو حوزه اگزوزوم و یادگیری ماشین با تاکید بر طیف سنجی رامان تقویت شده سطحی (SERS) و الگوریتم های یادگیری ماشین شامل مدل های نظارت شده (مانند جنگل تصادفی و ماشین بردار پشتیبان)، بدون نظارت (مانند PCA و t-SNE) و یادگیری عمیق (مانند شبکه های عصبی کانولوشنال) مورد بررسی و جمع بندی قرار گرفته است. یافته ها و بحث: بررسی منابع نشان می دهد که ترکیب اگزوزوم و هوش مصنوعی نتایج بسیار خوبی در تشخیص بیماری ها داشته است. برای مثال، این روش می تواند انواع مختلف سرطان را از روی نمونه خون تشخیص دهد، زیرگروه های سرطان پستان را با دقت بالا جدا کند، و حتی جهش های ژنی را در بیماران سرطانی پیش بینی نماید. همچنین در بیماری های مغز و اعصاب مثل آلزایمر، پارکینسون و افسردگی، و نیز بیماری های خودایمنی مثل لوپوس، نتایج امیدوارکننده ای گزارش شده است. دلیل اصلی این موفقیت، توانایی هوش مصنوعی در پیدا کردن الگوهای بسیار ظریف در داده هاست؛ الگوهایی که چشم انسان و روش های معمولی قادر به دیدن آنها نیستند. نتیجه گیری: به طور خلاصه، همگرایی اگزوزوم و هوش مصنوعی می تواند راهی قدرتمند، ساده و غیرتهاجمی برای تشخیص زودهنگام بیماری ها فراهم کند. با وجود چالش هایی مثل نبود استانداردهای یکسان، این رویکرد چشم انداز روشنی برای آینده پزشکی و تشخیص بیماری ها ترسیم می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سعیده خیری پور
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
مسعود فریدونی
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران