بررسی خواص عصاره های گیاهی (زعفران، بادام کوهی، شیرین بیان) برای استفاده در پوشش سطحی ایمپلنت

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BIOLOGY08_077

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

یکی از چالش های اساسی در موفقیت بلندمدت ایمپلنت های دندانی، وقوع خوردگی در بافت های پیرامون ایمپلنت است. این پژوهش با هدف طراحی و ارزیابی یک پوشش زیستی (فیلم) با استفاده از صمغ فارسی (ترشح شده از درخت بادام وحشی)، عصاره های گیاهی (شیرین بیان و زعفران) و جهت عفونت های میکروبی انجام شد. با توجه به محدودیت ها و عوارض جانبی احتمالی مواد ضدمیکروبی سنتتیک، جستجو برای یافتن جایگزین های گیاهی موثر و زیست سازگار اهمیت یافته است. این پژوهش با هدف ارزیابی فعالیت ضدمیکروبی عصاره های شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra)، زعفران (Crocus sativus) و صمغ بادام کوهی (Amygdalus scoparia) به صورت مجزا و ترکیبی در برابر باکتری استرپتوکوکوس موتانس، انجام شد. تا ترکیبات موثره عصاره این گیاهان در پوشش های زیستی مورد استفاده قرار گیرد. در این مطالعه عصاره ها از طریق روش های استخراج حلال (سوکسله) و آماده سازی مرسوم تهیه گردیدند. فعالیت ضدمیکروبی با استفاده از آزمون «دیسک دیفیوژن» (Disk Diffusion Assay) ارزیابی شد. نتایج نشان داد که عصاره شیرین بیان دارای فعالیت ضدمیکروبی با قطر هاله عدم رشد ۱۲ میلی متر است. در شرایط آزمون حاضر، عصاره زعفران هاله عدم رشد مستقیمی ایجاد نکرد. نمونه ترکیبی شامل سه ماده، هاله عدم رشدی به قطر ۱۳ میلی متر ایجاد کرد که نشان دهنده یک اثر افزایشی محدود در مقایسه با شیرین بیان به تنهایی است. کنترل مثبت (دیسک آنتی بیوگرام استاندارد) در این آزمون قطر ۲۰ میلی متر را ثبت کرد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که شیرین بیان پتانسیل بالایی در کنترل باکتری های پوسیدگی زا دارد. اگرچه اثر هم افزایی (Synergism) قوی در ترکیب سه گانه مشاهده نشد، اما بهبود جزئی در عملکرد، پتانسیل توسعه فرمولاسیون های چندجزئی با استفاده از صمغ های گیاهی به عنوان حامل های زیستی را مطرح می کند. این ترکیبات گیاهی می توانند به عنوان گزینه های مکمل در توسعه محصولات پیشگیرانه دهان و دندان مدنظر قرار گیرند. با توجه به رویکرد در حال پیشرفت استفاده از پوشش های زیستی آنتی باکتریال برای مقابله با رشد باکتری ها بر روی ایمپلنت و همچنین کاهش اثرات سمیت پوشش های زیستی، نتایج مطالعاتی از این دست برای ساخت و استفاده از ایمپلنت های با پوشش های آنتی باکتریال زیستی الزامی به نظر می رسد.

نویسندگان

ساجده ابراهیم دماوندی

استاد دانشگاه فرهنگیان

دلسا عزیزی

دانش آموز مدرسه فرزانگان

بهینا بیرانوند

دانش آموز مدرسه فرزانگان

بهاره صیادی

دانش آموخته دانشگاه آزاد

فاطمه جهانسوز

دانش آموخته دانشکده فناوری های نوین دانشگاه تهران (گروه زیست، دانشگاه فرهنگیان)