تولید آنتی بادی مرغی علیه پروتئین کایمر نوترکیب IH۷ و ارزیابی اثر پیشگیرانه آن علیه باکتری Escherichia coli O۱۵۷:H۷

اشریشیا کلی O۱۵۷:H۷ از عوامل مهم بیماری های منتقله از غذا است و محدودیت استفاده از آنتی بیوتیک ها در عفونت های انتروهموراژیک، توسعه راهکارهای پیشگیرانه جایگزین را ضروری می سازد. هدف این مطالعه، ارزیابی ایمنی زایی پروتئین کایمر IH۷، حاوی نواحی ایمونوژنیک اینتیمین و فلاژلین H۷، در مرغ و بررسی اثر پیشگیرانه IgY اختصاصی در مدل موشی بود. چهار مرغ لگهورن ۱۸ تا ۲۰ هفته ای در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمون در چهار نوبت با فواصل ۱۴ روزه، هر بار ۱۰۰ میکروگرم IH۷ را به صورت زیرجلدی دریافت کرد؛ تزریق نخست با ادجوانت کامل و یادآورها با ادجوانت ناقص فروند انجام شد. تیتر سرمی و واکنش با سلول کامل کشته شده با الیزای غیرمستقیم بررسی گردید. IgY با دو روش مبتنی بر PEG ۶۰۰۰ از زرده استخراج و با SDS-PAGE و الیزا ارزیابی شد. برای آزمون حفاظت، موش های سوری دوزهای ۱۰۰ یا ۲۰۰ میکروگرم IgY را همزمان یا ۱۲۰ دقیقه پیش از مواجهه با ۱۰LD۵۰ یا ۵۰LD۵۰ باکتری دریافت کردند. تیتر سرمی پس از هر ایمن سازی افزایش یافت و سرم خون گیری سوم حتی در رقت ۱:۳۲۰۰۰ بالاتر از کنترل بود. آنتی سرم، سلول کامل باکتری را تا رقت ۱:۶۴۰۰ شناسایی کرد (P=۰.۰۰۳۶). خلوص نسبی فرآورده های IgY در روش متداول ۸۸.۴۴ درصد و غلظت کل پروتئین آن ها حدود ۵ تا ۶ میلی گرم بر میلی لیتر بود. IgY خالص شده IH۷ را در محدوده تقریبی ۱۹ تا ۳۹ نانوگرم شناسایی کرد. در چالش ۱۰LD۵۰، هر دو دوز IgY در هر دو زمان بندی، زنده مانی کامل ایجاد کردند. در چالش ۵۰LD۵۰، دوز ۱۰۰ میکروگرم حدود ۵۰ درصد و دوز ۲۰۰ میکروگرم حفاظت کامل یا نزدیک به کامل فراهم ساخت. نتایج نشان داد IH۷ در مرغ ایمنی زا است و IgY اختصاصی آن می تواند به صورت وابسته به دوز از موش ها در برابر چالش با E. coli O۱۵۷:H۷ محافظت کند.

کلیدواژه ها:

آنتی بادی مرغی IgY ، پروتئین IH۷ ، اینتیمین ، فلاژلین H۷ ، ایمنی زایی ، ایمنی درمانی غیرفعال