تاثیر رسانه های اجتماعی بر هویت جنسیتی ورزشکاران حرفهای در ورزشهای تیمی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SASM10_227

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: در دنیای معاصر رسانه های اجتماعی به عنوان ابزاری قدرتمند برای شکل دهی به هویت های فردی و جمعی عمل می کنند، به ویژه در حوزه ورزش که اغلب با کلیشه های جنسیتی همراه است (BoorBoor & Tajik Esmaeili, ۲۰۲۱). این مطالعه به بررسی تاثیر پلتفرم های دیجیتال مانند اینستاگرام و توییتر بر هویت جنسیتی ورزشکاران حرفه ای در ورزش های تیمی می پردازد (Murtas et al., ۲۰۲۴). با تمرکز بر ورزشکاران زن و مرد در رشته های فوتبال و بسکتبال، پژوهش حاضر به تحلیل چگونگی بازنمایی خود در فضای مجازی و تاثیر آن بر ادراک عمومی و فشارهای اجتماعی می پردازد (Gönkek & Gençer, ۲۰۲۳). روش تحقیق: روش شناسی این تحقیق کیفی است و بر پایه تحلیل محتوای ۲۰۰ پست رسانه ای از ۵۰ ورزشکار منتخب (۲۵ زن و ۲۵ مرد) از لیگ های حرفه ای اروپا و آمریکای شمالی استوار است. داده ها با استفاده از رویکرد نظری فمینیسم پساساختارگرا و نظریه هویت اجتماعی تجزیه و تحلیل شده اند تا الگوهای تقویت یا چالش کلیشه های جنسیتی شناسایی شوند. یافته ها: یافته ها نشان می دهند که ورزشکاران زن اغلب با فشارهای دوگانه مواجه هستند، تاکید بر جذابیت فیزیکی برای کسب حمایت عمومی، در حالی که ورزشکاران مرد بر عملکرد فنی تمرکز دارند. این تفاوت ها نه تنها نابرابری جنسیتی را تداوم می بخشد، بلکه بر سلامت روانی ورزشکاران تاثیر منفی می گذارد. نتیجه گیری: پژوهش بر لزوم سیاست گذاری های رسانه ای برای ترویج بازنمایی های برابر تاکید دارد و پیشنهادهایی برای آموزش ورزشکاران در مدیریت هویت دیجیتال ارائه می دهد. این پژوهش با بررسی تقاطع جامعه شناسی ورزش و فناوری دیجیتال به درک عمیق تری از تحولات معاصر در این حوزه کمک می کند و زمینه ای مناسب برای تحقیقات آتی در زمینه عدالت جنسیتی فراهم می آورد. این مطالعه نشان می دهد که فناوری های دیجیتال چگونه می توانند همزمان هم نابرابری های جنسیتی را تشدید کنند و هم فرصت هایی برای افزایش مشارکت و نمایندگی برابر ایجاد نمایند.

نویسندگان

وجیهه جوانی

گروه مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

نفیسه اسکندری

گروه مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران