بررسی رابطه فعالیتهای ورزشی با سلامت روان جوانان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین میزان فعالیتهای ورزشی و سلامت روان جوانان شهر اهواز است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه جوانان ۱۸ تا ۳۵ سال شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) و پرسشنامه فعالیت بدنی (IPAQ) بود. روایی ابزارها با استفاده از روایی محتوایی تایید و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه سلامت روان ۰/۸۸ و برای پرسشنامه فعالیت بدنی ۰/۸۵ محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی) تحلیل شدند. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین میزان فعالیت های ورزشی و سلامت روان جوانان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰/۴۷ = r < ۰/۰۱ = p). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد فعالیت های ورزشی قادر به تبیین ۲۲ درصد از واریانس سلامت روان جوانان می باشد. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که افزایش و تداوم فعالیت های ورزشی نقش موثری در ارتقای سلامت روان جوانان دارد و توسعه برنامه های ورزشی منظم می تواند به عنوان راهبردی کارآمد در سیاست گذاری های سلامت روان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فعالیتهای ورزشی ، سلامت روان ، جوانان ، شهر اهواز