بررسی نقش پیش بینی کننده سبک های ارتباطی و مدیریتی کلاسی معلمان بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش باهدف بررسی نقش پیش بینی کننده سبک های ارتباطی و مدیریتی کلاسی معلمان بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام گرفته است. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی است؛ و جامعه آماری در این پژوهش، کلیه معلمان ابتدایی شهر زاهدان هست که تعداد کل معلمان ۱۵۰۰ نفر می باشد؛ که برای انجام پژوهش نمونه ای به حجم ۳۶۴ نفر با استفاده از جدول کوکران و به روش تصادفی ساده انتخاب گردید. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مدیریت کلاسی ولفگانگ و گلیکمن (۱۹۸۶)، پرسشنامه عملکرد تحصیلی در تاج (۱۳۸۳) بود. برای تحلیل داده ها از آزمون رگرسیون با استفاده از نرم افزار spss۲۳ استفاده گردید. نتایج نشان می دهد که ارتباط بین سبک های ارتباطی و عملکرد تحصیلی برابر با ۰.۳۹ و در سطح کمتر از ۰.۰۵ معنی دار بود. مقدار ضریب بتای استاندارد ۰.۳۹ و سطح معناداری کمتر از ۰.۰۵ نشان می دهد که سبک های ارتباطی تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد تحصیلی دارند.

کلیدواژه ها:

سبک های ارتباطی ، مدیریتی کلاس معلمان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان