تاثیر محیط های یادگیری هوشمند بر خلاقیت، مهارت حل مسئله و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر محیط های یادگیری هوشمند بر خلاقیت، مهارت حل مسئله و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه انجام شد. با توجه به تحول سریع فناوری های آموزشی و ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری، ایجاد محیط های یادگیری هوشمند می تواند زمینه ارتقای توانایی های شناختی و انگیزشی دانش آموزان را فراهم سازد. این پژوهش از نظر هدف در دسته تحقیقات کاربردی قرار داشته و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه بود که از میان آنان، ۲۵۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد محیط های یادگیری هوشمند، خلاقیت، مهارت حل مسئله و انگیزش تحصیلی بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که محیط های یادگیری هوشمند با خلاقیت (r=۰/۵۸)، مهارت حل مسئله (r=۰/۶۲) و انگیزش تحصیلی (r=۰/۶۶) دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار دارد (۰۱/۰>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که محیط های یادگیری هوشمند قادر است به ترتیب ۳۹ درصد از تغییرات خلاقیت، ۴۲ درصد از تغییرات مهارت حل مسئله و ۴۵ درصد از تغییرات انگیزش تحصیلی دانش آموزان را تبیین کند. بر اساس یافته های پژوهش، توسعه و به کارگیری محیط های یادگیری هوشمند در مدارس ابتدایی می تواند نقش موثری در پرورش خلاقیت، تقویت توانایی حل مسئله و افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

محیط های یادگیری هوشمند ، خلاقیت ، مهارت حل مسئله ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان