مقایسه اثربخشی زوج درمانی طرحواره محور و زوج درمانی تحلیل ارتباطی بر بهبود افکار تکرارشونده و توانمندی های روانی زوجین در آستانه طلاق

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی زوج درمانی طرحواره محور و تحلیل ارتباطی بر افکار تکرارشونده منفی و توانمندی های روانی زوجین در آستانه طلاق بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی بود و ۴۵ زوج به صورت تصادفی در سه گروه (طرحواره محور، تحلیل ارتباطی و کنترل) جایگزین شدند. گروه های آزمایش ۱۰ جلسه مداخله دریافت کردند و داده ها با استفاده از پرسشنامه های افکار تکرارشونده منفی و توانمندی های روانی گردآوری و با تحلیل کوواریانس تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها نشان داد که هر دو روش در مقایسه با گروه کنترل، به طور معناداری منجر به کاهش افکار تکرارشونده منفی و افزایش توانمندی های روانی شدند (P<۰.۰۱). همچنین بین اثربخشی دو روش درمانی تفاوت معناداری مشاهده نشد و اثرات درمان در پیگیری دو ماهه پایدار باقی ماند. بر اساس نتایج پژوهش، هر دو روش مداخلاتی موثر برای بهبود وضعیت روان شناختی زوجین در آستانه طلاق محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی طرحواره محور ، زوج درمانی تحلیل ارتباطی ، افکار تکرارشونده منفی ، توانمندی های روانی ، زوجین در آستانه طلاق