اثربخشی مداخله آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی و روابط جنسی زوجین مبتلا به اختلال وسواسی – اجباری

مقدمه: افراد مبتلا به اختلال وسواسی – اجباری نسبت به غیر وسواسی ها فشارهای روانی و مشکلات زناشویی بیشتری را تحمل می کنند و زندگی مشترکشان دستخوش تغییرات زیادتری است. هدف پژوهش بررسی اثربخشی مداخله آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی و روابط جنسی زوجین مبتلا به اختلال وسواسی – اجباری در مراجعین مرکز مشاوره و روان شناختی کلینیک روان آرام شهر تهران بود. روش: این پژوهش با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام زوجین مبتلا به اختلال وسواسی مراجعه کننده به مرکز مشاوره روان آرام شهر تهران بودند که از بین آنها ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر گمارده شدند. گروه آزمایش، تحت درمان پذیرش و تعهد به مدت ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد، درمان پذیرش و تعهد باعث افزایش رضایت زناشویی و روابط جنسی زوجین مبتلا به وسواس می شود. بنابراین به طور کلی می توان از برنامه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد به عنوان یک رویکرد مناسب جهت افزایش رضایت و روابط جنسی استفاده نمود. نتیجه گیری: درمان پذیرش و تعهد بر افزایش رضایت زناشویی و روابط جنسی زوجین مبتلا به افراد مبتلا به اختلال وسواسی – اجباری موثر بود. با توجه به نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود تا روان شناسان و روان درمانگران از این درمان به عنوان مداخله ای اثربخش در جهت کاهش مشکلات زناشویی بیماران مبتلا به سواس فکری-عملی بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

درمان پذیرش و تعهد ، روابط جنسی ، اختلال وسواسی – اجباری