مطالعه فقهی حقوقی مشروعیت مداخله دولت در آزادی های فردی

پژوهش حاضر به واکاوی مبانی فقهی و حقوقی مداخله دولت در آزادی های فردی پرداخته و تلاش کرده است نسبت میان آزادی، قدرت عمومی و ضرورت های اجتماعی را تبیین کند. ابتدا اصول قانون اساسی مرتبط با آزادی ها و حدود اختیارات دولت بررسی و جایگاه آزادی های فردی در نظام حقوقی ایران تحلیل شد. سپس مبانی فقهی مشروعیت مداخله مانند لاضرر، اهم و مهم و حفظ نظام با قواعد حقوق عمومی مانند اصل قانونی بودن، تناسب و ضرورت مقایسه گردید. نتایج نشان داد که علی رغم تفاوت های مبنایی میان فقه و حقوق، نقاط اشتراک مهمی در ضرورت محدودسازی آزادی ها در شرایط تهدید مصالح عمومی وجود دارد. ارزیابی نمونه های موردی در حوزه اخلاق عمومی، سلامت و امنیت نیز نشان داد که مشروعیت مداخله وابسته به معیارهایی چون ضرورت، تناسب، حداقل مداخله و نظارت پذیری است. در پایان، یک مدل تلفیقی برای تنظیم حدود مداخله دولت پیشنهاد شد که با مبانی شرعی و الزامات حقوق عمومی سازگار است.

کلیدواژه ها:

آزادی های فردی ، مداخله دولت ، فقه اسلامی ، حقوق عمومی ، نظم عمومی