تحلیل موانع گزارش دهی در جرائم جنسی علیه کودکان در حقوق کیفری ایران

در حقوق کیفری ایران، گزارش دهی جرائم جنسی علیه کودکان با موانع متعددی روبه رو است که موجب می شود بسیاری از این جرائم به درستی پیگیری نشوند. این مقاله به تحلیل موانع موجود در فرآیند گزارش دهی این جرائم پرداخته و عواملی چون عدم آگاهی حقوقی، فشارهای اجتماعی و ضعف در فرآیندهای قضائی را مورد بررسی قرار می دهد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، قوانین، مقررات و مقالات علمی انجام شده است. هدف اصلی تحقیق، شناسایی موانع گزارش دهی جرائم جنسی علیه کودکان و ارائه پیشنهادات برای بهبود وضعیت موجود است. چرا بسیاری از قربانیان جرائم جنسی علیه کودکان از گزارش دهی خودداری می کنند؟ یافته های تحقیق نشان می دهند که، عدم آگاهی کافی کودکان و خانواده ها از حقوق خود و فرآیندهای قانونی برای گزارش دهی و همچنین ترس از انتقام یا آسیب بیشتر به قربانیان و فشارهای اجتماعی که ممکن است موجب شرمساری و بی اعتباری در جامعه، و نیز ضعف در حمایت های قانونی و قضائی که باعث می شود قربانیان احساس امنیت نکنند، همچنین کمبود آموزش های پیشگیرانه و آگاهی رسانی در سطح مدارس و جامعه که موجب ناآگاهی از خطرات و حقوق افراد در برابر این نوع جرائم می شود. نتیجه گیری مقاله نشان می دهد که برای بهبود وضعیت گزارش دهی، باید اصلاحات قانونی صورت گیرد و فرآیندهای حمایتی تقویت شوند. علاوه بر این، فرهنگ سازی در مدارس و افزایش آگاهی در سطح عمومی ضروری است. در نهایت، مقاله پیشنهاداتی برای تقویت حمایت های قانونی از قربانیان و تسهیل گزارش دهی این جرائم ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حقوق کودک در ایران ، گزارش دهی جرایم جنسی ، حقوق کیفری و حمایت از کودکان ، آزار جنسی کودکان ، قوانین حمایتی از کودکان