تحلیل حقوق حیوانات در فقه امامیه و حقوق ایران؛ با تاکید بر اسارت دلفین ها در دلفیناریوم ها

امروزه بهره کشی نمایشی از حیوانات به مسئله ای تبدیل شده که توجه حقوقدانان، فعالان محیط زیست و حامیان حقوق حیوانات را به خود جلب کرده است. در حالی که استفاده های غذایی و دارویی از حیوانات نیز با محدودیت هایی همراه است، معقول به نظر نمی رسد که در محیط های انسان ساخت مانند باغ وحش ها و دلفیناریوم ها از حیوانات بهره برداری نمایشی و اقتصادی صورت گیرد، بدون آنکه محدودیت ها و ضوابطی دقیق برای صاحبان و بهره برداران آن ها در نظر گرفته شود. پژوهش حاضر با استفاده از روش کتابخانه ای-اسنادی و با تاکید بر نقض حقوق دلفین ها در دلفیناریوم ها، در پی پاسخ به این پرسش است که فقه امامیه و قوانین مدون ایران تا چه اندازه می توانند از حقوق این حیوانات حمایت کنند. یافته های این پژوهش گواهی می دهند که اگرچه در فقه امامیه بر پرهیز از ظلم به حیوانات و منع بهره کشی ناعادلانه از آن ها تاکید شده اما در نظام حقوقی ایران هنوز قانونی که به طور مستقیم به منع بهره کشی از این حیوانات یا اعمال محدودیت در این زمینه بپردازد، تدوین نشده است. هر چند، وجود قوانینی همچون «قانون شکار و صید» و «لایحه قانونی مجازات صید غیرمجاز از دریای خزر و خلیج فارس»، نشان می دهد که ظرفیت لازم برای تدوین مقرراتی مشخص در حمایت از این حیوانات وجود دارد.

کلیدواژه ها:

حقوق حیوانات ، دلفین ، دلفیناریوم ، لاضرر