ارائه یک مدل ریاضی برای تاب آوری حسابرسی در شرایط بحرانی با تلفیق سیستم های پویا و تحلیل پوششی داده های شبکه ای (مطالعه موردی: بیمارستان های بزرگ گرگان)

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی و ارزیابی تاب آوری حسابرسی پذیری سازمان ها در شرایط بحران، از طریق تلفیق سیستم های پویا و تحلیل پوششی داده های شبکه ای انجام گرفته است. داده ها از هفت بیمارستان بزرگ گرگان بر اساس استانداردهای IFRS، چارچوب COSO و سالنامه های آماری معتبر گردآوری گردیده است. مدل در چهار مرحله فرآیندی شامل ثبت رویدادها، جمع آوری داده ها، کنترل های داخلی و گزارش دهی نهایی، در افق زمانی ۱۲ ماهه بحران با شدت ۳۰٪ و اوج بحران در ماه سوم پیاده سازی گردید. نتایج رتبه بندی نهایی نشان دهنده بالاترین تاب آوری در بیمارستان فلسفی با امتیاز ۰٫۹۰۴۱ و پایین ترین رتبه برای بیمارستان طالقانی با امتیاز ۰٫۸۶۱۶ بود. تحلیل همبستگی، ارتباط معکوس و بسیار قوی بین ضریب آسیب پذیری ساختاری و تاب آوری را با ضریب همبستگی ۰٫۹۴- و ضریب تعیین ۸۸٪ آشکار ساخت. بررسی کارایی مراحل در اوج بحران نشان داد که مرحله ثبت رویدادها با میانگین ۰٫۵۲ بالاترین و مرحله گزارش دهی نهایی با میانگین ۰٫۳۸ پایین ترین کارایی را دارند. تحلیل حساسیت نشان داد که شدت بحران با ضریب تاثیر ۰٫۸۷- حساسترین پارامتر است. آستانه های بحرانی حفظ حداقل حسابرسی پذیری شامل شدت بحران کمتر از ۰٫۴، زمان واکنش کمتر از چهار ماه و نرخ بازیابی بیشتر از ۰٫۰۴ شناسایی شدند. یافته ها دلالت بر آن دارد که تاب آوری حسابرسی پذیری یک مفهوم چندبعدی بوده و ترکیب مناسب مقاومت، بازیابی و کیفیت کنترل های داخلی، نقشی تعیین کننده در موفقیت سازمان ها در بحران ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری حسابرسی ، سیستم های پویا ، تحلیل پوششی داده ها ، چارچوب COSO