واکاوی نقش استعاره مفهومی در تدوین و قاب بندی فیلم نیکسون به کارگردانی الیور استون مبتنی بر دیدگاه لیکاف و جانسون

این پژوهش به واکاوی استعاره های مفهومی در تدوین و قاب بندی سینمای آلیور استون با تاکید بر فیلم نیکسون اختصاص دارد. آلیور استون یکی از مهمترین فیلمسازان معاصر آمریکایی به دلیل سبک ویژه روایتگری و استفاده گسترده از الگوهای شکل گیری قابهای دیداری، پیچیده توجه ویژه ای را در مطالعات سینمایی به خود جلب کرده است. در این پژوهش با استفاده از چارچوب نظری جورج لیکاف و مارک جانسون نظریه پردازان شناخته شده در حوزه استعاره شناختی، سه استعاره کلیدی «ظرف»، «جهت مندی» و «مجرا» در الگوی شکل گیری تدوین و قاب بندی فیلم نیکسون شناسایی و تحلیل شده اند. این استعاره ها به عنوان الگوهای ذهنی نقش مهمی در شکل دهی روایت فیلم و انتقال مفاهیم غیرکلامی دارند که فراتر از دیالوگ ها و متن کلامی، اثر معنی و حس را به مخاطب منتقل می کنند. مقاله می کوشد نشان دهد که چگونه تدوین و قاب بندی در این فیلم نه تنها ابزارهای زیباشناختی بلکه حاملان معنی و بازتاب دهنده ی مفاهیم سیاسی شناختی اند. روش پژوهش به صورت تحلیل کیفی و با تمرکز بر جزئیات تصویری و الگوی شکل گیری تدوین انجام شده است تا نحوه به کارگیری این استعاره ها در زبان دیداری فیلم روشن شود. یافته ها نشان می دهد استعاره های مفهومی در قاب بندی و تدوین، علاوه بر تاثیر دیداری در خلق معنی و برجسته سازی لایه های روانشناختی شخصیت ها و موضوعات سیاسی و اجتماعی فیلم نقش بسزایی ایفا می کنند. این پژوهش ضمن ارتقاء فهم ما از سینمای آلیور استون، گامی در جهت توسعه مطالعات استعاره شناختی در تحلیل های سینمایی محسوب می شود. همچنین نمونه ای از ظرفیت تحلیل میان رشته ای در فهم الگوی شکل گیری های قدرت در سینمای استون را ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

الیور استون ، لیکاف و جانسون ، استعاره ، مفهومی ، تدوین ، قاب بندی