اثربخشی یک دوره برنامه تمرینی شنا بر جرات ورزی و اضطراب خصیصه ای نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یک دوره برنامه تمرینی شنا بر جرات ورزی و اضطراب خصیصه ای نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری دوماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان پسر ۱۵ تا ۱۸ ساله مراجعه کننده به استخرهای شهرستان اردبیل در سال ۱۴۰۵ بود که از میان آن ها، ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای در برنامه تمرینی شنا شرکت کردند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل سیاهه جرات ورزی گمبریل و ریچی (۱۹۷۵) و سیاهه اضطراب حالت-خصیصه ای (فرم خصیصه ای) اسپیلبرگر (۱۹۸۳) و پروتکل تمرینی شنای کراس و همکاران (۲۰۱۲) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته و نرم افزار آماری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که برنامه تمرینی شنا به طور معناداری موجب افزایش جرات ورزی و کاهش اضطراب خصیصه ای در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار بود. نتایج نشان داد که فعالیت های حرکتی هدفمند و محیط آرام بخش آب از عوامل کلیدی در بهبود مهارت های روان شناختی نوجوانان هستند؛ بنابراین، طراحی برنامه های ورزشی و مداخلات مبتنی بر فعالیت بدنی با محوریت تمرینات شنا می تواند در افزایش جرات ورزی و کاهش اضطراب خصیصه ای در میان نوجوانان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب خصیصه ای ، برنامه تمرینی شنا ، جرات ورزی ، نوجوانان