تبیین تجربه زیسته دانش آموزان مقطع ابتدایی (مدرسه امید انقلاب شهرستان پارس آباد) از رابطه معلم دانش آموز

رابطه معلم دانش آموز به عنوان یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار بر رشد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی فراگیران در دوره ابتدایی شناخته می شود. با وجود اهمیت این رابطه، بیشتر پژوهشهای پیشین به بررسی کمی آن محدود شده اند و تجربه زیسته دانش آموزان از این رابطه به ندرت مورد کاوش قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه زیسته دانش آموزان مقطع ابتدایی مدرسه امید انقلاب شهرستان پارس آباد از رابطه معلم دانش آموز انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام گردید. مشارکت کنندگان شامل ۱۵ دانش آموز (۸ پسر و ۷ دختر) از پایه های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی بودند که به روش نمونه گیری هدفمند معیارمحور انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته عمیق جمع آوری و با روش تحلیل پدیدارشناختی تفسیری (IPA) تحلیل گردید. یافته ها به شناسایی ۵ مضمون اصلی شامل حمایت عاطفی و هیجانی، احترام و کرامت بخشی، ارتباط موثر و تعاملی، عدالت و بی طرفی و تاثیرات مثبت رابطه بر دانش آموز منجر شد. نتایج نشان داد که دانش آموزان رابطه با معلم را پدیده ای عمیقا عاطفی اجتماعی ادراک می کنند و حمایت عاطفی، احترام، عدالت و ارتباط موثر مهمترین مولفه های این رابطه از منظر آنان است. این یافته ها بر ضرورت توجه معلمان به ابعاد عاطفی و اخلاقی رابطه با دانش آموزان و طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر روابط مثبت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، رابطه معلم دانش آموز ، دانش آموزان ابتدایی ، پدیدارشناسی ، حمایت عاطفی ، مدرسه امید انقلاب ، شهرستان پارس آباد