ارزیابی تاثیر میکروسیلیس بر مقاومت و دوام بتن تحت شرایط خورنده کلریدی-سولفاتی

دوام بتن یکی از مهمترین شاخص های عملکردی سازه های بتنی در محیط های خورنده محسوب می شود. حضور همزمان یون های کلرید و سولفات می تواند منجر به کاهش مقاومت مکانیکی، افزایش ترک خوردگی و تسریع خوردگی آرماتورها شود. در این پژوهش، تاثیر استفاده از میکروسیلیس بر دوام بتن در شرایط حمله همزمان کلرید و سولفات مورد بررسی قرار گرفت. چهار طرح اختلاط شامل بتن شاهد و بتن های حاوی ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد میکروسیلیس تهیه شدند. نمونه ها تحت آزمون های مقاومت فشاری، جذب آب، نفوذ سریع یون کلرید و مقاومت در برابر حمله سولفاتی قرار گرفتند. نتایج نشان داد افزودن میکروسیلیس موجب افزایش مقاومت فشاری، کاهش جذب آب و کاهش نفوذپذیری بتن شد. بیشترین بهبود عملکرد مربوط به نمونه حاوی ۱۰ درصد میکروسیلیس بود که به دلیل اثرات پوزولانی و پرکنندگی این ماده حاصل شد.

کلیدواژه ها:

دوام بتن ، میکروسیلیس ، یون کلرید ، حمله سولفاتی ، نفوذپذیری ، مقاومت فشاری