تاثیر تمرینات باند الاستیک و ثبات مرکزی بر درد، تعادل و عملکرد زنان مبتلا به استئوآرتریت زانو

هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرینات باند الاستیک و ثبات مرکزی بر درد، تعادل و عملکرد زنان مبتلا به استئوآرتریت زانو بود. استئوآرتریت زانو به عنوان شایع ترین بیماری تحلیل برنده مفصلی، با تخریب غضروف و ضعف عضلانی، منجر به درد مزمن و اختلال در کنترل پاسچر در زنان می شود. در این پژوهش نیمه تجربی، آزمودنی ها به صورت تصادفی به سه گروه تمرین ثبات مرکزی، تمرین ترکیبی (ثبات مرکزی + باند الاستیک) و کنترل تقسیم شدند. مداخلات تمرینی به مدت ۸ هفته و شامل ۳ جلسه در هفته اجرا گردید. پروتکل تمرینی شامل حرکاتی نظیر پل باسن، پلانک و کرانچ برای ثبات مرکزی و حرکات مقاومتی مانند اکستنشن زانو و پرس پا با استفاده از باندهای الاستیک بود. جهت ارزیابی متغیرها از مقیاس دیداری درد (VAS)، پرسشنامه وومک (WOMAC) برای سنجش عملکرد، آزمون ایستادن روی یک پا برای تعادل ایستا و آزمون وای (Y) برای تعادل پویا در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. تحلیل داده ها با آزمون های t زوجی و تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) انجام گرفت. یافته ها نشان داد که هر دو گروه تمرینی بهبود معناداری در کاهش درد، افزایش تعادل و ارتقای عملکرد فیزیکی نسبت به گروه کنترل داشتند ($P < ۰.۰۵$). با این حال، نتایج مقایسه های بین گروهی حاکی از برتری معنادار گروه تمرین ترکیبی در تمامی شاخص ها نسبت به گروه ثبات مرکزی به تنهایی بود. از منظر تبیینی، ترکیب تقویت عضلات مرکزی بدن با تمرینات مقاومتی اندام تحتانی، از طریق بهبود هم راستایی زنجیره حرکتی و کاهش بارهای مکانیکی نامطلوب بر مفصل زانو، اثربخشی بیشتری در کاهش علائم بالینی دارد. در نتیجه، استفاده از ترکیب تمرینات باند الاستیک و ثبات مرکزی به عنوان یک رویکرد غیرتهاجمی، کم هزینه و کارآمد برای توان بخشی و بهبود کیفیت زندگی زنان مبتلا به استئوآرتریت زانو پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

استئوآرتریت زانو ، تمرینات ثبات مرکزی ، باند الاستیک ، تعادل ، عملکرد فیزیکی ، مقیاس وومک